Aangeboden door: Isala

Slokdarmkanker voorkomen

Alaa Alkhalaf. Hij is MDL arts. ©2022 Foto: Foto Frans Paalman Zwolle

De kans dat iemand slokdarmkanker krijgt, is enorm klein. Voor mensen met een Barrett-slokdarm is dat risico net iets groter. Daarom is het belangrijk dat zij regelmatig worden gecontroleerd. Worden er toch onrustige cellen gevonden, dan kan iemand voor behandeling terecht in één van de acht Barrett-centra in Nederland, waaronder Isala.

De Engelse arts Barrett beschreef in 1953 voor het eerst deze aandoening. Maag-, darm-, leverarts Alaa Alkhalaf: ‘Mensen die vaak last hebben van brandend maagzuur kunnen een Barrett-slokdarm ontwikkelen. De oorzaak is vaak leefstijl. Alaa: ‘Door overgewicht, dieetgewoontes of een middenrifbreukje kan zuur vanuit je maag wat vaker naar je slokdarm gaan. Als arts geef je daarom eerst leefstijladvies. Zoals minder eten, geen grote maaltijden vlak voor het slapen, niet roken en overmatig alcoholgebruik vermijden. Ook kan de huisarts maagzuurremmers voorschrijven.’

Voorstadium

Blijft iemand toch veel last houden van brandend maagzuur ondanks maagzuurremmers, dan kan de huisarts verwijzen naar een MDL-arts voor een endoscopie. Alaa: ‘Alleen met een endoscopie kun je zien of er ontsteking in de slokdarm zit en/of iemand een Barrett-slokdarm heeft. Meestal ziet de Barrett-slokdarm er rustig uit, maar als ik zie dat er een afwijking zit, haal ik dat stukje weefsel weg uit de slokdarm. De patholoog onderzoekt het weefsel en als dan blijkt dat er onrustige cellen tussen zitten, oftewel een voorstadium van kanker, dan kan ik met een warmte behandeling (Radiofrequente Ablatie-RFA) deze cellen wegbranden. Door het litteken dat ontstaat, herstelt het oorspronkelijke slijmvlies weer en is er geen Barrett meer zichtbaar. Het risico op slokdarmkanker is dan weer net zo klein als bij mensen die geen Barrett-slokdarm hebben.’

Controle traject

Door mensen met een Barrett-slokdarm regelmatig te controleren, kun je bijna altijd voorkomen dat iemand slokdarmkanker krijgt. Alaa: ‘Het is relatief makkelijk om onrustige cellen die een voorstadium van kanker kunnen zijn, te verwijderen. Zitten de cellen al in de spieren van de slokdarm, dan moet je uitgebreider behandelen, denk aan chemotherapie en soms een ingewikkelde operatie. Is de kanker uitgezaaid, dan is de overlevingskans klein. Soms zien wij dat de onrustige cellen diep in het slijmvlies zitten. Dan volgt na het verwijderen van de kanker en het wegbranden van de Barrett-slokdarm, een uitgebreid controletraject. Wij werken in een gedreven Barrett-team met een patholoog, Barrett-verpleegkundige, physician assistant (PA), oncoloog, chirurg en ik zelf. Dat betekent de best mogelijke zorg voor onze patiënten.’

Meer informatie

isala.nl/mdl

‘Ik had twee opties’

Van een Barrett-slokdarm had Willem Tanghe nog nooit gehoord. Toen de arts in het St. Jansdal in Harderwijk hem doorverwees naar Isala, hoorde hij de term voor het eerst. ‘Ik kende het niet.’

Al van jongs af aan had Willem veel last van brandend maagzuur. ‘Tussen de maag en de slokdarm zit een klepje die bij mij niet goed afsluit. Ik krijg daar medicijnen voor. Die helpen goed, maar ik heb ook vaak zittend geslapen omdat het maagzuur terug de slokdarm inliep.’ Omdat Willem al zo lang klachten had, ging hij jaarlijks voor controle naar het ziekenhuis in Harderwijk. ‘De arts vertrouwde het niet en verwees mij door.’

‘Dokter Alkhalaf legde uit dat het slijmvlies in mijn slokdarm een andere kleur had’, vervolgt Willem. ‘Ook zag hij onrustige cellen en na onderzoek bleek dat het kwaadaardig was. Dan val je van je stoel als je dat hoort. Gelukkig was het niet uitgezaaid. Alkhalaf legde mij uit dat ik twee opties had. Een operatie waarbij de hele slokdarm zou worden verwijderd of een warmtebehandeling, waarbij ze de kwaadaardige cellen uit mijn slokdarm zouden schrapen met daarna een intensief controletraject. Ik koos voor het laatste.’

Het was een behandeling die toen nog in onderzoeksfase was. ‘Ik deed mee voor mijzelf maar ook voor anderen. Misschien had een toekomstig patiënt er nog iets aan. Na de behandeling werd ik om de drie maanden een dag opgenomen voor verschillende onderzoeken. Daarna was het wachten op de uitslag. Dat wachten heb ik echt onderschat. De spanning die dit mij en het thuisfront gaf, was enorm. Dat gaat nu beter. Het is al weer langer geleden, dan ga je er vanuit dat het goed zal zijn. Nu heb ik nog twee keer per jaar controle, straks nog maar één keer.’

De zorg in Isala heb ik als heel prettig ervaren en dokter Alkhalaf is een zeer betrokken arts.

Nieuws

Meest gelezen

menu