Stoffer Westerhof verzamelt postzegels plus enveloppe: ‘Omdat ze bij elkaar horen’

De meeste mensen gooien de enveloppe met postzegels na het openen en het uitnemen van de inhoud weg. Postzegelverzamelaars niet: zij stomen de postzegels boven een pannetje met kokend water zodat de plakkers loslaten. Stoffer Westerhof (74) uit Haulerwijk mag zich ook postzegelverzamelaar noemen, maar doet het op een heel andere manier.

‘Ik was nooit op zoek naar die ene zegel. Ik vind ze met enveloppe, stempel, ontvanger en afzender erop veel interessanter.’

‘Ik was nooit op zoek naar die ene zegel. Ik vind ze met enveloppe, stempel, ontvanger en afzender erop veel interessanter.’ Rens Hooyenga

Werken deed hij sinds halverwege de jaren zestig bij een scheepvaartkantoor in de Oosterhaven in de stad Groningen. ‘Ik zat in het examenjaar, maar ik besloot te stoppen voordat de ULO afgerond werd. Ik begon te verdienen terwijl mijn leeftijdsgenoten nog moesten blokken’, vertelt Westerhof. Tijdens zijn werkzaamheden kwam hij onder meer vaak bij de bank om geld op te halen. ‘Aan het eind van de week werd het loon uitbetaald. Iets wat je je nu niet meer voor kunt stellen, maar ik liep op zo’n vrijdagmiddag met een tas vol loon voor twintig medewerkers over straat.’

Grote Markt

Na vier jaar had hij het echter wel gezien en vroeg op zo’n vrijdagmiddag bij de bank: kan ik hier wel aan het werk komen? Hij schrok van het antwoord wat hij kreeg. ‘Je kunt morgen wel beginnen, zeiden ze.’ ABN AMRO was sindsdien zijn werkgever. ‘Ik werkte in het kantoor op de Grote Markt, een mooiere plek kun je je niet bedenken.’

Postkamer

Op dat moment werkten er nog honderden mensen op het kantoor. Westerhof kreeg een functie in de postkamer in 1970. Een leuke functie, noemt hij het. Hij had tien directe collega’s. En één van zijn werkzaamheden was het sorteren van alle post die binnenkwam. Wel drie zakken vol per dag, beschrijft hij. ‘Poststukken kwamen van over de hele wereld.’ Maleisië, Engeland, Duitsland, India, zijn enkele voorbeelden. ‘Wij haalden de inhoud eruit om alle stukken vervolgens te sorteren voor de bankmedewerkers. Vaak ging dat per afdeling. Een stapel ging naar de afdeling hypotheken, een andere stapel naar de afdeling voor buitenlands betalingsverkeer. Soms zat er ook wel geld in de enveloppe. Dat moest dan overgemaakt worden door de bank. Een bijzondere tijd.’

Enveloppes

Op de brieven, die hij op een zolder heeft uitgestald, zaten soms de wereld aan postzegels. ‘Helemaal volgeplakt.’ Op één postzegel die Westerhof erbij pakt, telt hij er zelfs 35 stuks. ‘De ene enveloppe was nog mooier versierd dan de andere.’ Een kleurrijk geheel, vooral enveloppes uit verre landen zaten vol met zegels. Vaak met daarop traditionele taferelen. Kleine kunstwerkjes. ‘Daarom heb ik ze ook op deze manier bewaard. Ik vind ze mooi op deze manier.’ Westerhof legde alle enveloppen per land bij elkaar. ‘Hoeveel ik er heb weet ik niet. Misschien is er uit elk land wel één bij.’ Veel kwamen uit Indonesië, Australië, Canada en Zuid-Afrika, ‘omdat daar veel Nederlanders zaten’. Veel waarde hebben de postzegels niet, maar uniek is deze verzameling zeker. ‘Ik heb dubbele exemplaren vaak weggegeven aan verzamelaars.’ En die enveloppen en postzegels werden vervolgens alsnog allemaal gescheiden.

Digitalisering

Naar ruilbeurzen of postzegelhuizen is Westerhof wel eens geweest, maar al die losse zegels is niet iets waar hij blij van wordt. ‘Ik was nooit op zoek naar die ene zegel. Ik vind ze met enveloppe, stempel, ontvanger en afzender erop veel interessanter.’ Aan het verzamelen kwam voor Stoffer een eind toen de digitalisering haar intrede deed. ‘Het werd met het aantal postzakken gauw minder. We moesten computercursussen gaan volgen en postzegels werden vervangen door stempels. Nee, dat werd er niet kleurrijker op.’ En om nou emails uit te gaan printen leek hem ook maar niks. Zodra hij kon, ging hij met pensioen. Sinds 2005 wordt de opgebouwde verzameling niet meer uitgebreid. ‘Het blijft kortgezegd bij die honderden omhulsels van belangrijke post die ooit naar het bankkantoor werden gestuurd. ‘Voor mij voornamelijk herinneringen aan mijn tijd bij de ABN AMRO-bank.’