Solarteam Stellingwerf College gaat voor top vijf: ‘Kampioen werden we nog nooit, maar het gaat steeds beter’

Nog snel halen een paar teamleden wat doekjes over de zonnepanelen. Gloednieuwe zonnepanelen met een dubbele wattopbrengst, vertelt Damian Wierenga. Hij is de teamcaptain van het solarteam van het Stellingwerf College, dat elk jaar meedoet aan de landelijke challenge voor zonneboten. Dit jaar strijden de teams vanwege corona deels online tegen elkaar.

26-06-2021 Jubbega: Het Solarteam van het Stellingwerfcollege racet hun zonneboot in de Tjonger vlakbij Sluis II. In de boot Sven Bergsma. Op de kant met gebloemde shorts Quincy Spekl . Met krullen en bril Sieger Swart. Fotograaf: Rens Hooyenga

26-06-2021 Jubbega: Het Solarteam van het Stellingwerfcollege racet hun zonneboot in de Tjonger vlakbij Sluis II. In de boot Sven Bergsma. Op de kant met gebloemde shorts Quincy Spekl . Met krullen en bril Sieger Swart. Fotograaf: Rens Hooyenga Foto: @

Met de doekjes halen ze vuil van de collectoren. ‘De panelen zijn erg gevoelig, vuil zorgt er soms voor dat een deel uitvalt’, zegt Wierenga. ‘En dat moeten we niet hebben.’

Drie onderdelen

De challenge van dit jaar bestaat uit drie onderdelen: de afgelopen maand mocht het team zelf een willekeurige dag uitkiezen om een uur te varen. Het doel was om binnen dat uur zoveel mogelijk kilometers af te leggen. Onderdeel twee vond afgelopen zaterdag plaats: op een specifieker moment, tussen 13.00 en 17.00 uur moesten alle 22 deelnemers gaan varen. Daaruit wordt per team het snelste uur bij hun vorige wedstrijddag opgeteld. En deel drie volgt in Franeker. Daar gaan alle teams tien kilometer tegen elkaar varen. Het gaat erom welk team het snelst is. Daarna volgen een slalom en een sprint.

Mooie inham

‘Er hangt veel af van vandaag’, gaat Wierenga verder. ‘We staan nu negende en we verwachten hoger te eindigen dan vorig jaar.’ Toen eindigde het team als zesde. ‘Aan het apparatuur zal het niet liggen.’ Vlak voordat de boot te water wordt gelaten werpt Damian nog even een blik in de lucht. Een wolkendek hangt boven Makkinga, waar het team vaart in de Tjonger. ‘Van sluis II varen we 950 meter naar het keerpunt, een plek waar we makkelijk kunnen draaien en hier vlakbij de sluis zit ook een mooie inham.’ De beste plek voor de challenge schijnt, want het is er lekker rustig en beschut. ‘Wat ook fijn is is dat er weinig wind staat vandaag. Hopelijk hebben tegenstanders daar wel last van.’ Want die tegenstander – teams uit onder meer Sneek, Amsterdam en Soest – moeten allemaal op hetzelfde moment hun boot te water laten.

Extra kilo’s

Zodra de panels schoon zijn, duikt één van de teamleden half onder de boot om de randen te voorzien van tape. ‘Omdat we nieuwe collectoren hebben, die wat groter zijn dan de vorige, steken ze net wat uit. Het zorgt er in de bochten voor dat er wat water in de boot komt. Zou zonde zijn als we extra kilo’s mee moeten vervoeren.’

De tekst gaat verder na de foto

Kapitein

Van de vijftien leerlingen stapt Sven Bergsma aan boord. Hij is de kapitein. Met een kleine aanloop vaart hij uit de sluis, waar hij makkelijk instapt, onder de brug door en de wedstrijd is voor team Stellingwerf College om 14.20 uur begonnen. Nu is het zaak dat alles goed verloopt, bochten goed aangesneden worden en de zon tevoorschijn komt. Vijfentwintig minuten vaart de boot namelijk vol gas, daarna wordt het alsmaar wat minder, afhankelijk van de zonnestralen.

Seconden

De mobieltjes worden uit de broekzakken gehaald en de app waarop te volgen valt wat alle teams op dat moment doen, wordt tevoorschijn getoverd. ‘Wow’, klinkt het meteen. ‘Volgens mij schijnt in Eindhoven de zon.’ Een topsnelheid van 12,6 kilometer per uur vaart de tegenstander. Hun eigen boot gaat 10,6, maar even later 11,5 kilometer per uur. ‘Het komt echt aan op seconden, dat maakt het zo leuk.’

De tekst gaat verder na de foto


Plezier bootjes

Het team, dat overigens derde, vierde en vijfdejaars studenten zijn van het vak Onderzoek en Ontwerp, haalt halverwege de race diep adem als ze vanuit de richting Oldeberkoop twee plezierbootjes zien aankomen. Druk wordt er overlegd. Wat kunnen we doen? Moeten we ze tegenhouden? Het veroorzaakt veel golven, wat het solarbootje kan afremmen. Er wordt voor gekozen om door te varen. Als het een beetje meezit levert het juist snelheid op en vaart Sven om de boten heen. Maar het pakt anders uit in minuut veertig. De boten varen recht op de kapitein van het Stellingwerf College af en hoge golven moeten worden getrotseerd. Het resulteerde zaterdag in een elfde plek.

Teamcaptain Wierenga denkt dat het niet zozeer aan de plezierbootjes lag dat ze in de middenmoot eindigden: ‘Dat scheelde misschien enkele honderden meters. Het was meer het weer wat ons dwarszat. Hadden we meer zon gehad, dan waren we hoger geëindigd.’

Strak blauwe lucht

Na afloop van de race bekeek Wierenga de socials en zag op diverse foto’s een strak blauwe lucht. Het is niet voor niets dat ze wonnen in het zonnige Boxtel zaterdag. ‘Ondanks wat tegenvallers hebben we het goed gedaan, zijn we van mening. Naast het weer, de plezierboten en wat stroming in het water, vielen onze accu’s een paar keer uit. Dat komt waarschijnlijk omdat we net nieuwe accu’s hebben. We gaan uitzoeken hoe ze konden uitvallen en we zorgen dat we het voor elkaar hebben voor de volgende race.’ Een stuk eerlijker, noemt Wierenga die race, omdat je dan echt dezelfde condities hebt.

Het team vaart aanstaande zaterdag in Franeker. ‘We hebben er nog steeds alle vertrouwen in dat we een plekje in de top vijf kunnen bemachtigen.’