Dominic Verkroos in zijn hobbykamer vol met U2-muziek.

Liefhebberij: U2 zingt al 29 jaar rond in hoofd Dominic

Dominic Verkroos in zijn hobbykamer vol met U2-muziek. Rens Hooyenga

Appelscha – Wie Dominic Verkroos (34) uit Appelscha kent, weet dat hij fan is van de Ierse rockband U2. Dat valt niet alleen te zien aan de stickers op zijn auto, aan zijn opvallende Bono-bril of, in de zomer, aan zijn band shirts en U2-tattoos. Ook draagt hij een U2-hanger aan zijn ketting en als hij ergens afrekent doet hij dat met een U2-portemonnee.

500 cd’s heeft hij van de band, maar dan hebben we het alleen nog maar over opnames van concerten. Of de band nou speelt in München of in New York, Dominic heeft het in de collectie. Grapjes die Bono vertelde of een net wat langere solo van gitarist The Edge, wat ze ook doen, niks wordt gemist. Nog niet gesproken over dvd’s die daar bij horen. De hobbykamer puilt uit van schijfjes vol registraties. En daarnaast natuurlijk de officieel uitgebrachte albums, singels en lp’s. ‘Of ik nou aan het werk ben, de hond – genaamd Bono – uitlaat of in de auto zit, de muziek heb ik altijd binnen handbereik. Ik wordt er rustig van’, zegt Verkroos, die op zijn hobbykamer niet één, twee, nee, wel vier muziekinstallaties heeft staan. Spotify op de telefoon uitgezonderd.

Ritje naar Duitsland

De liefde voor de band ontstond al op jonge leeftijd. ‘Ik was 5 of 6 toen het nieuwste album van U2 op stond tijdens een ritje naar Duitsland, we gingen op vakantie. Door het nummer One raakte ik helemaal betoverd’, legt de liefhebber uit. Het cassettebandje van zijn vader leende hij steeds vaker, ‘tot ik het me als het ware toe-eigende’. ‘Mijn vader – vertegenwoordiger – was altijd onderweg met zijn auto en draaide onderweg alleen maar muziek van U2. En af en toe miste hij wel eens zo’n bandje. Hij dacht dat hij die was kwijtgeraakt door het openen van de deur, maar ondertussen lagen er steeds meer op mijn slaapkamer.’

CD’s

Toen Dominic uiteindelijk gesnapt werd, schonk zijn vader hem al zijn cassettes. Zelf ging hij over op cd’s. Het duurde niet lang of zelf kocht hij ook zijn eerste cd, een poster, een boek. Dominic was verkocht en dankzij zijn vader bezocht hij in 2001 al zijn eerste U2-concert. ‘Als 15-jarige woonde ik een concert bij in het Gelredome. Dat was nogal wat zo’n dag vol indrukken.’ De jonge jongen liep een week lang met een glimlach op zijn gezicht. ‘Sindsdien heb ik geen concert in Nederland meer gemist en probeer ik er in het buitenland ook een beetje bij te zijn. Vandaar die 500 cd’s.’

Reis door Ierland

Dankzij de opkomst van het internet en sociale media kwam de Appelschaster in contact met fans over de hele wereld. ‘En het dieper graven in het verleden van de vier bandleden werd makkelijker.’ De school waar één van de bandleden een briefje ophing om een bandje te vormen was zo opgezocht via Google Streetview en de bar waar ze doorbraken, de Temple Bar in Dublin net zo. ‘Ooit ga ik nog een reis maken door Ierland, noem het een U2-reis, om een beetje in hun voetsporen te treden.’

Handtekening

Tot die tijd moet Verkroos het doen met de momenten dat ze naar Nederland komen. ‘Dat was voor corona best met regelmaat.’ 2015, 2017, 2018, somt Dominic op. De inmiddels volwassen fan vond het tijd voor een handtekening. ‘Uiteraard heb ik die wel, maar het was mij te doen om een persoonlijke, dat is veel mooier.’ 2018, een paar dagen voor het concert moest het zover zijn: met een andere fan toog Verkroos naar Amsterdam. Hij had uitgevogeld dat de bandleden in het Amstelhotel verbleven. ‘Wij waren jammer genoeg niet de enige twee die op dat idee waren gekomen.’ Honderden fans wachtten op Bono en co voor de deur. Wat nu? ‘We liepen wat heen en weer en zagen toen toevallig dat Bono op het terras van het hotel zat. ‘Een plek waar je alleen kunt komen als je in het hotel verblijft. Niks ervan, dacht Verkroos, daarvoor ben ik niet helemaal naar Amsterdam afgereisd. Hij bedacht zich niet toen hij een man in pak naar de ingang van het hotel zag lopen. ‘De man droeg een toegangspas bij zich. Ik vroeg of we met hem mee naar binnen mochten, waarna hij ons binnen liet. Daar sta je dan een paar seconden later. ‘En daar zat Bono. Zo dichtbij was ik nog nooit geweest.’ Heel bijzonder, noemt de fan het moment. ‘We gingen aan een tafeltje zitten in het restaurant, wij binnen, hij buiten, op ongeveer 2,5 meter van de wereldster.’ Verkroos schoot een foto en werd kort daarna weggestuurd uit het prestigieuze hotel.

Verkeerde plek

De dag daarna deed Verkroos opnieuw een poging. De bandleden kwamen dit keer wel naar buiten, maar The Edge zwaaide en stapte toen in een auto ‘en ik stond net op een verkeerde plek’. ‘Bono deelde zijn handtekening aan een paar mensen uit en vertrok. ‘Ooit gaat het me lukken’, stelt Verkroos. Maar door corona lijkt die handtekening verder weg dan ooit.