Alle hypes uit de kaartenwereld komen voorbij.

Hobby zet Joke van den Hoven op de kaart

Alle hypes uit de kaartenwereld komen voorbij. Rens Hooyenga

Fröbelaar, handwerkster en knutselaar, ze is het allemaal, maar Joke van den Hoven (76) uit Appelscha is bovenal kaartenmaakster. Deze hobby deelt ze met zoveel mogelijk mensen. Eerst via workshops en daarna ook via haar ‘Joke’s kaartenwinkeltje’, al een kwart eeuw.

Heeft bijna alles om kaarten te maken, staat op de winkeldeur geschreven. ‘Bijna alles, ja. Dan heb ik altijd een slag om de arm, mocht iemand iets zoeken wat ik net niet heb’, zegt Van den Hoven. Maar vaak komt dat niet voor. Ze kent haar klanten en zorgt dat ze op voorraad heeft wat zij nodig hebben. Acht vierkante meter vol papier in alle kleuren van de regenboog, linten, verf, stempels. Alle hypes uit de kaartenwereld komen voorbij. En dat waren er nogal wat door de jaren heen, weet Van den Hoven. Origami, theezakjes vouwen, 3D-kaarten, zo maar wat voorbeelden. ‘Het komt en het gaat.’ En dat maakt het voor Joke ook zo leuk. Ze raakt nooit verveelt, ‘want dan is er wel weer een nieuwe techniek’.

Borduren

De eerste stapjes naar haar kaartencarrière werden gezet toen ze jong was. ‘Ik denk dat ik al sinds mijn vierde borduur. En dat doe ik overigens nog steeds.’ Creatief bezig zijn is haar ding. Als vrijwilliger sluit ze zich later aan bij een goed doel. ‘Als groep besloten we allerlei leuke dingen in elkaar te zetten en die op een markt te verkopen. Zelf kozen we een goed doel uit. En meestal kwam het geld ten goede aan een organisatie die zich inzet voor mensen met een handicap.’ Bij de ‘leuke dingen’ moet worden gedacht aan versierde kaarsen en lucifersdoosjes. ‘We waren met z’n tienen en kwamen in de zomer samen om naar zes braderieën te gaan. Knutselen deed ieder voor zich thuis.’

Origamicursus

Joke kocht materiaal, nog eens wat, er moest ook maar eens een snijmachine komen ‘en zo heb je ineens een hele hoop’. Omdat ze ook handwerkte bij de Vrouwen van Nu en haar handigheid werd opgemerkt, besloot Joke eens een cursus aan te bieden. Vooraf volgde ze zelf nog even een origamicursus om de kneepjes van het vouwen vervolgens door te geven aan andere liefhebbers. ‘Kaarten maken won aan populariteit in die periode.’ We hebben het over het jaar 1996. Joke wordt afgekeurd en besluit zich volledig te storten op de kaartkunsten, want zo mogen ze wel genoemd worden. En ze leerde haar cursisten de boel netjes afwerken. Als voorbeeld daarvan noemt ze de 3D-kaarten, een trend van 2005 tot 2018. Het maken van 3D-figuren in een kaart werd gedaan met van die witte 3D-vellen, die onder zo’n etage werden geplakt. ‘Oerlelijk, want je ziet altijd witte randen’, beschouwt Van den Hoven. Zelf gebruikte ze de techniek die ze opbollen noemt. De afbeelding komt dan wat bol te staan. En met kit vulde ze het midden van de afbeelding. ‘Veel mooier. Ook veel cursussen aan gewijd.’

Leuk extraatje

Bij cursussen horen materialen, die ze aanbood in haar eigen winkeltje aan huis. ‘Dat begon twee jaar later echt goed te lopen. Mensen wisten me te vinden.’ Soms stonden er wel acht klanten tegelijk in de winkel, die voorheen als hal fungeerde. Sinds 2000 was ze dagelijks geopend. ‘Ik hield er een leuk extraatje aan over.’ Dat deed Joke jaren achtereen. Klanten bleven komen, maar een nieuwe groep werd niet echt aangewakkerd, laat de eigenares weten. ‘De jeugd bestelt even gauw een kaart online en laat die bezorgen.’ De klant, voornamelijk leeftijdsgenoten, wordt ouder. ‘Langzaam verdwijnt mijn doelgroep, helaas’, zegt de vrouw die zelf nog lang niet van ophouden weet.

Vloggers en bloggers

Integendeel. Joke zit zelf dagelijks voor YouTube en Pinterest om vloggers, bloggers en specialisten te bekijken. ‘Dat wissel ik meestal af met het kaarten maken.’ Daarvoor trekt ze zich terug in haar atelier. ‘Het is de voormalige Nederlandse Middenstand Spaarbank (NMS), waar haar man de eigenaar van was. ‘Ik heb het kantoor ingepikt.’ En zo verkoopt Joke nog met regelmaat kaarten voor allerlei doeleinden. ‘Onder meer iedereen die aangesloten is bij de PKN kerk in Appelscha krijgt een kaart als die tachtig wordt of een jubileum viert.’ De winkel bestaat ook nog altijd, maar dagelijks geopend is het niet meer. ‘Dat doe ik tegenwoordig op afspraak. Ik word ook een dagje ouder.’

Maar iedereen is nog steeds welkom ‘en mag altijd bellen’. Maken doet ze op bestelling. Alles is mogelijk. Of zoals er op de deur staat: bijna alles.