Engelen, maar wel met instrument. Femmy Velstra (74) verzamelt al bijna vijftig jaar hemelse wezens

Hoe het ooit begon, weet Femmy Velstra (74) uit Haulerwijk nog goed. Het was december 1972. ‘Het was bijna kerst toen ik in de winkel van familie Fokkema in Zevenhuizen drie engelen kocht. Drie mooie, witte engelen met alle drie een instrument in hun handen.’

Femmy Velstra met haar meer dan 200 engeltjes.

Femmy Velstra met haar meer dan 200 engeltjes. Rens Hooyenga

Tijdens de viering van kerst stonden ze op tafel te pronken. Een goed gezelschap, maar na de feestdagen verdwenen ze weer van tafel. Het jaar erop, in dezelfde periode en wederom op zoek naar kerstartikelen, vond Velstra een soortgelijke engel, maar met een ander instrument. ‘In Wolvega.’ Het jaar erop weer, in Eelde en het jaar daarop weer, in Parijs. ‘Ik werd erdoor gegrepen.’ Sindsdien worden er jaarlijks nieuwe engelen gekocht.

Verhaal

Velstra heeft er inmiddels 200 uit alle hoeken van de wereld. ‘En bij alle engelen heb ik wel een verhaal.’ Een boekenlegger uit Australië die werd meegenomen door een familielid in de jaren tachtig, één die drumt, één op de mondharmonica. Het is maar goed dat ze niet allemaal tegelijk geluid maken. ‘Oja, deze vond ik in een winkel in Maastricht. De winkeleigenaar stopte echter met zijn zaak en vond dat ik het origineel van het beeld – de man maakte ze zelf – ook moest krijgen, dus heb ik die erbij.’ Samen spelen de engelen sindsdien op de piano in de vitrinekast van Femmy. ‘Deze kocht ik bij het Balatonmeer in Hongarije in 1999. Deze tweeling in Drachten in 2007 en dit engeltje in Trier, Duitsland.’

Geen gezicht

Bij elke aankoop schrijft Femmy een nieuwe regel op haar papier. Ze houdt alle aankopen zorgvuldig bij. ‘Je zou het niet zeggen, maar dit engeltje had geen gezicht. Ik kocht het van een pottenbakker in Stein am Rhein in Zwitserland. Ik nam het mee naar Haulerwijk en vroeg schilderes Rie van Dijk uit het dorp of ze er een gezichtje op wilde maken. Dat deed ze met veel plezier.’ Leuke dingen, noemt ze het. Maar zoals bij elke hobby zijn er ook wel eens wat minder leuke dingen ‘zoals de prachtige engel die we troffen op een zolder tijdens een kerstmarkt in Münster’. ‘Hij was klein, maar speelde zo mooi op een orgel. De kosten waren 140 mark. De reden waarom we hem lieten staan destijds. We hebben er nog steeds spijt van.’ Net als de enige keer dat Femmy haar collectie tentoonstelde. ‘Dat was in Sinnehiem, hier in Haulerwijk. Het was een leuke expositie, maar toen ik de boel inpakte, braken er twee vleugels af. Ik vond het eeuwig zonde en besloot daarna nooit weer te exposeren.’ Het resulteerde er tevens in dat de kleinkinderen van Femmy en haar man Eddy (76) wel naar de collectie mogen kijken, maar gelieve met de handen op hun rug. ‘Ik ben er enorm zuinig op, zoals je merkt.’ Elk jaar sinds haar eerste aankoop, kocht ze gemiddeld vier. De laatste was in 2020 tijdens een vakantie aan de Weissensee in Oostenrijk. ‘We moeten dit jaar maar zien of het lukt. Vanwege corona komen we niet echt op veel plaatsen.’ Ach, eigenlijk staat de vitrine ook best al vol. Zo vol al dat er inmiddels een aantal hangen op de achterste rij.

Engel op bank

‘Maar mijn lievelingsengel…’, gaat Velstra verder. ‘Die zit hier op de bank’, roept echtgenoot Eddy door de kamer. Ze lachen. ‘Deze’, vertelt Femmy. ‘Deze kocht ik in 1996 in Innsbrück. Hij is zo leuk omdat er in z’n achterzak nog een klein engeltje zit.’ Een lievelingswinkel heeft ze niet. ‘Het struinen en zoeken maakt het zo leuk.’ Op rommelmarkten, kerstmarkten en wereldwinkels. ‘Doorgaans fietsen we veel, ook fietsreizen maakten we al tien keer. Het is grappig, de chauffeur weet inmiddels van mijn hobby dat hij af en toe stopt zodra hij een leuk winkeltje ziet. Dan roept hij om dat we een pauze nemen en met alle passagiers moeten zoeken naar een engel voor mij.’ Het is wachten tot dat weer mag.