De equitherapie met IJslandse paarden verzorgt ze samen met een collega.

‘Zou wat minder bewust willen zijn’: Carolien Knibbe werkt als zelfstandig traumapsycholoog in huisartsenpraktijk Appelscha

De equitherapie met IJslandse paarden verzorgt ze samen met een collega. Anne Westerhof

In de hoek van de woonboerderij, aan een betrekkelijk rustige weg in Zandhuizen, staat de oude piano Kriebel. Gestemd worden zit er niet meer in, maar de piano is Carolien Knibbe dierbaar.

In haar kinderjaren stond deze bij de buren. Het instrument maakte indruk op haar. Jaren later kreeg ze hem. Vanaf 2007 woont ze hier met zoon Yesse, toen nog een baby. Door de nieuwe baan als GZ-psycholoog bij de huisartsenpraktijk in Appelscha zocht ze in de omgeving naar een huis met natuur. Het bos tegenover deed haar vallen voor dit huis. Knibbe is een natuurliefhebber en een pleitbezorger voor een beter klimaat en een andere omgang met de aarde. Ze schrikt hoe de politiek hier mee om gaat. Maar daar gaat het nu niet over.

Dienstbare instelling

Carolien Knibbe (1967) is geboren in Leiden en opgegroeid in Stolwijk. Ze komt uit een streng christelijk milieu. Met de religie kon ze zich op latere leeftijd niet meer verenigen, met name vanwege het autoriteitsprincipe. Haar dienstbare instelling is gebleven en loopt als een rode lijn door haar leven. Op haar zestiende wist ze niet welke richting ze zou kiezen. Ze had een brede interesse, variërend van technische school, marine, dierenarts tot iets in de tuinbouw. Het werd de sociale academie (maatschappelijk werk).

Knibbe heeft vervolgens een tijd met systeemgericht gewerkt in vastgelopen gezinnen. Maar omdat ze altijd op zoek is naar ontwikkeling, kenmerkend voor haar, deed ze de universitaire studie orthopedagogiek ernaast. Vervolgens is ze afgestudeerd als ontwikkelingspsycholoog. Na haar GZ opleiding heeft ze zich gespecialiseerd in traumaverwerking. Het tekent Knibbe dat ze altijd op zoek is naar waarom dingen werken zoals ze werken: ‘Ik zou wat minder bewust willen zijn.’ Maar ze kan het loslaten wanneer ze omringd is door natuur en haar IJslandse paarden. Daar heeft ze een andere band mee.

De tekst gaat verder na de foto


Trauma psycholoog

Carolien Knibbe werkt als zelfstandig traumapsycholoog drie dagen in de huisartsenpraktijk in Appelscha. Daarnaast is ze verbonden aan Dimence in Zwolle, waar ze mensen met ontwikkelings- en traumastoornissen begeleidt. Ze behandelt volwassenen en kinderen. Verschillende methodieken worden aangeboden, waarbij niet alleen taal belangrijk is, maar ook het lichaam: ‘Het lichaam laat veel zien.’

Behandelmethodieken zijn onder meer EMDR (therapie voor traumaverwerking waarbij technieken worden ingezet zoals tappers of het volgen van handbewegingen), ervaringsgerichte equitherapie (het paard wordt ingezet als instrument) en sensorimotorische psychotherapie. Het lichaam laat veel zien en is vaak een veiligere en logische ingang om bij de beleving te komen, aldus Knibbe. Kortom minder woorden, meer voelen.

IJslandse paarden

Kenmerkend is dat bij kinderen deze therapieën vaak kort zijn. Drie tot vijf sessies is vaak voldoende. De equitherapie met IJslandse paarden verzorgt ze samen met een collega in Havelte. De interactie met het paard, hoe maakt het kind contact met het paard, laat veel zien. Er bestaan tegenwoordig veel theorieën met paarden, maar deskundigheid op gebied van trauma, gezinsinteracties en de ontwikkelingsfasen van kinderen is van belang voor een goede behandeling, zegt Knibbe.

De coronatijd laat weer een andere problematiek zien, namelijk dat jongeren vastlopen door hun geïsoleerde situatie. Het perspectief ontbreekt. Maar ook bij ouderen ziet Knibbe de problematiek van eenzaamheid door het missen van contacten in de familierelaties. Carolien Knibbe gunt de mensen dat ze de verbinding blijven zoeken. ‘Dat is zo belangrijk.’

‘Ik wil me blijven verbinden’

Knibbe zou Knibbe niet zijn als ze in de toekomst niet zou zoeken naar een nieuwe ontwikkeling: ‘Op den duur word ik onrustig en zoek ik nieuwe uitdagingen om scherp te blijven. Ik wil me blijven verbinden waarin de ander zich gezien voelt.’

Haar behoefte is om meer werelden te zien. Ze denkt aan ‘Artsen zonder Grenzen’, waar ze haar werk als traumapsycholoog kan vervolgen. Traumabegeleiding blijft ze doen, dat is de lijn in haar leven. Carolien Knibbe besluit: ‘Ik heb veel gereisd en veel armoede gezien, maar met blije mensen. Deze positieve levensenergie past bij mij. Terug naar de basisbehoeften en rondkomen van weinig.’

https://www.praktijk-knibbe.nl