‘Miniatuurkasten aankleden is mijn winterhobby’. Rudy Klesman werd al op jonge leeftijd verliefd op kleine dingen

Wie binnenstapt in de woning van Rudy Klesman (73) in Boijl, ziet meteen waar ze gek op is. In de hal staat een oude radio, die ze helemaal leeghaalde en er een hoorspelstudio in creëerde.

Liefhebberij Rudy Klesman Boijl

Liefhebberij Rudy Klesman Boijl Foto: Piet Bosma

Twee presentatoren met een microfoon lezen een verhaal voor en een geluidenmaker bedient de voorwerpen die in de studio liggen: een zaag voor wanneer het bliksemt in het verhaal, een deur voor als iemand naar buiten gaat. Klesman maakte een mini-mengpaneel, mini boxen, de mini kleding die de mini poppen dragen, maakte ze ook zelf. Alles in miniatuur. ‘Al op jonge leeftijd raakte ik dol op alles wat klein is’, zegt ze.

Voorzichtig

Op vijfjarige leeftijd, vertelt ze. ‘Ik kreeg toen een miniatuurkastje van mijn opa.’ Een kastje om mee te spelen. En, zoals alle kinderen, was ook Klesman op die leeftijd niet heel voorzichtig met speelgoed. ‘Het belandde in een bak met spullen en het is verloren gegaan.’ Wel maakte Rudy het kastje, dat gemaakt was van lucifersdoosjes, na. Wederom vol details, maar precies zoals haar eerste mini-ervaring. Idolaat was ze van de blikken miniatuur draaimolen, die ze kreeg als kind. ‘Wij hadden vroeger weinig speelgoed. Alleen een pop eigenlijk. Dus toen ik de draaimolen kreeg, deed ik niet anders dan daarmee spelen.’ Het begin van haar mini-verslaving.

School, werk, kinderen

Breien deed ze wel af en toe en ook knutselde ze wel eens wat in een vrij uurtje, maar echt miniaturen maken en kamers inrichten niet. ‘School, werk, kinderen.’ Het kwam er niet van, maar het bleef in haar hoofd zitten. ‘Ik besloot: als ik met pensioen ga, koop ik een poppenhuis. Vroeger heb ik zoiets nooit gehad, maar in 2008 was het zover en ging ze op pad voor een poppenkast. Wel één die ze volledig zelf in elkaar moest zetten. Een magazine over miniaturen volgde, om ideeën op te doen. Het poppenhuis had wel drie verdiepingen vol kamers die gevuld moesten worden. Vertrekken zoals de keuken, badkamer, slaapkamers en meerdere woonkamers werden ontworpen. En allemaal hebben ze een connectie met de maakster zelf. ‘Hier zit mijn opa in een woonkamer’, legt ze uit. ‘Met een heiligenbeeldje op de kast, want hij was katholiek. Er staan stoelen, kastjes, er hangt een klok en toepasselijke schilderijtjes, die Klesman ook zelf schildert.

De tekst gaat verder na de foto

Namen van kinderen

Toen het poppenhuis klaar was, was de hobbyist alles behalve verzadigd. Ze begon nu losse kasten vol taferelen te maken: een kas van haar vader, de schoolklas waar ze zelf in zat. Ze wijst. ‘Deze in het rood ben ik zelf.’ En ook alle namen van de kinderen staan op het bord. Ook maakte ze een kunstgalerie vol schilderen en beelden. ‘Ook allemaal zelfs gemaakt’, zegt ze. Ook de kleding en tasjes kloppen in detail. ‘Ja, het moet wel echt lijken, anders vind ik het niet leuk.’ En dat ze perfectionistisch is, viel ook het tijdschrift waar ze zelf abonnee van was, op. ‘Met mijn biologiekamer stond ik op de voorpagina. Erg leuk dat ze daar aandacht aan hebben besteed.’ Het was een kamer die ze maakte voor een vriend, zoals ze wel vaker doet voor iemand. ‘Ik doe ze dan cadeau.’

Rode dopjes

In haar speelgoedkamer valt iets op. Rode dopjes. Ze dienen nu als potten. ‘Ik heb geen idee wat het is, maar ik vond het tijdens oud en nieuw op straat.’ Voor degene die denkt: wat is de buurvrouw goed bezig het afval op te ruimen, die heeft het mis. Het belandt niet in de container, maar in het poppenhuis. Hoeveel kamers ze in totaal maakte? ‘Geen idee eigenlijk. Ik heb er zoveel. En dat terwijl ik er alleen in de winter mee bezig ben, als de dagen kouden en donkerder worden. In de zomer, tussen april en oktober, heb ik een andere hobby: vlinderen. Ik ben ook gek op vlinders, vooral nachtvlinders spot ik graag.’ Nog twee weken. Dan mag ze weer. Inmiddels staat ze al in de startblokken. Haar miniatuurbreigerei is in ieder geval alweer tevoorschijn gehaald.

Over een trui van zo’n zeven bij zeven centimeter doet ze gek genoeg net zo lang als over een gewone trui. Ze breit met mininaalden en verkoopt ook eigen gemaakte kleding voor poppen.

Geïnteresseerden kijken op www.petieterigshop.nl.