‘Mijn passie is mijn nieuwe werk'. Rinze Oenema vindt pareltjes onder oude filmbeelden

Hij is een geboren en getogen Haulerwijker en niet van plan daar ooit weer weg te gaan. De vrijstaande woning ligt nog net binnen de bebouwde kom met een prachtig uitzicht op het Blauwe bos.

Rinze Oenema: ‘Af en toe vind ik pareltjes onder de oude beelden die ik aangereikt krijg’.

Rinze Oenema: ‘Af en toe vind ik pareltjes onder de oude beelden die ik aangereikt krijg’. Anne Westerhof

‘We wonen binnen en buiten het dorp’. Binnenshuis zijn wanden behangen met prachtige portretfoto’s van inheemse mensen. Het bedrijf ‘Beeld Transport Oenema’ oefent hij uit vanuit huis en dat bevalt Rinze Oenema uitermate.

Rinze Oenema (1951) zijn vader had een boerenbedrijf, maar Oenema wist al op jonge leeftijd dat hij die weg niet op wilde. Wat dan wel, had hij echter ook niet voor ogen. Het werd de ambachtsschool en een blauwe maandag heeft hij bij een plaatselijke timmerman gewerkt. Dat dit niet de goeie keuze was stond algauw vast en via via kwam hij bij Rijkswaterstaat terecht als assistent tekenaar. Maar de ambtenarencultuur met jasje, dasje op kantoor was voor hem geen sinecure: ‘Knelde letterlijk en figuurlijk’.

S5

Enfin, na verloop van tijd veranderde zijn baan richting toezicht, de bedrijfscultuur werd losser en hij vond uiteindelijk zijn draai. Op gegeven moment kwam de dienstplicht om de hoek kijken, maar daar had hij geen trek ik. ‘Ik hou niet van het militaire en het stoere. Ik ben een vrijgevochten type’. Heimwee simuleren door niet te eten resulteerde in afkeuring (S5). Op hoog niveau werd geregeld dat hij terug kon komen bij de voormalig werkgever en daar maakte hij 44 jaren vol.

Na de ‘korte’ dienstplicht trouwde hij met zijn jeugdliefde Annie Katerberg en Assen werd hun woonplek. Oenema wist toen dat hij zijn carrière bij Rijkswaterstaat verder wilde ontplooien en hij werkte zich op met schriftelijke cursussen tot hts-plusniveau. Het waren intensieve jaren voor hem. Naast fanatiek sporten, volleybal en voetbal, de avondstudie en de fulltimebaan was er geen vrije tijd over. Er kwam geen tv in huis want hij kende zichzelf, bang voor de verleiding te veel voor de beeldbuis te zitten. Na 5 jaar verhuisden ze naar Haulerwijk, naar het huis van zijn ouders, die kleiner gingen wonen: ‘Geen dag spijt van gehad’.

De tekst gaat verder na de foto

Reizen

Het echtpaar ontwikkelde een gezamenlijk passie, namelijk het reizen, eerst binnen Europa, maar toen de kinderen afhaakten, werd de horizon verlegd naar verre oorden ‘Het onbekende trok, vooral om de andere culturen beter te leren kennen. Tijdens deze reizen werd er volop gefilmd en Annie Oenema nam de fotografie voor haar rekening. Om een lang verhaal kort te maken, het echtpaar is in 25 jaar al meer dan de halve wereld doorgereisd: China, Armenië, Pakistan, Kashmir, Iran, Bolivia enz. De lange reizen werden zo basic mogelijk gedaan, met lokaal vervoer en overnachten in eenvoudige onderkomens. Tijdens het verblijf was het hard werken geblazen op fotografisch en filmisch gebied. De opbrengst van deze trips leidde tot imposant film- en fotomateriaal en reisverslagen. Oenema geeft af en toe presentaties over zijn reizen voor groepen en verenigingen.

Oud Haulerwijk

Decennia geleden kreeg de filmerij nog een andere wending. Plaatselijk Belang kwam met de vraag om een film samen te stellen van oude historische filmbeelden en foto’s van Haulerwijk en omgeving. De video voor heel Haulerwijk werd een succes en resulteerde erin dat inwoners met nog meer oud materiaal kwamen. Uiteindelijk is dit uitgemond in 17 video’s over ‘Oud Haulerwijk’.

De filmhobby werd uiteindelijk Oenema’s nieuwe job: ‘Mijn passie is mijn nieuwe werk’. Toen hij op zijn 60e stopte bij Rijkswaterstaat ging op contractbasis aan de slag bij het Fries Film Archief. Oenema vond pareltjes onder de oude beelden die hij aangereikt kreeg. Zo kwam hij door onderzoek terecht bij de directeur Ten Cate van de textielfabrieken die de bedrijfsfilm van de turfstrooiselfabriek van het Fochteloërveen in z’n bezit had. Rinze Oenema is met zijn verlangen naar het onbekende ook dichter bij zichzelf gekomen. Hij is filmer, beeldbewerker en verhalenverteller. ‘Het reizen is een verslaving, ik wil morgen wel weer op reis’, zegt hij. ‘Maar thuiskomen in Haulerwijk blijft het mooist.’