Van oldtimer tot Amerikaanse slee; Evert van Tellingen heeft naast politiek een tweede passie: miniatuurvoertuigen

Wie Evert van Tellingen zegt, zegt VVD. De politicus houdt zich graag bezig met maatschappelijke ondersteuning. Schuldhulp is ook iets waar hij zich voor inzet. Maar als hij zich niet hoeft in te lezen, een afspraak heeft of deelneemt aan een vergadering; gewoon eens een dagdeel vrij heeft, dan duikt hij het liefst met zijn neus in de spuitbussen, gereedschappen en tijdschriften. Dan bouwt hij auto’s, wel op miniatuurformaat.

Evert van Tellingen bouwt modelauto’s.

Evert van Tellingen bouwt modelauto’s. Foto: @Rens Hooyenga

Een fascinatie die al vroeg aangewakkerd werd bij Van Tellingen. ‘Mijn vader bouwde vroeger treinen. Je weet wel, zo’n baan op zolder. Zo één hadden wij thuis. En niet een kleintje. Op onze ruime zolder hadden wij een spoorbanennetwerk op een plateau van zo’n drie bij vier meter’, vertelt Van Tellingen. Het was een plateau zonder huisjes en bomen, in het begin. ‘Mijn vader interesseerde zich meer voor de treinen, dus begon ik met het bouwen van de woningen.’

Auto’s

Tijdschriften en boeken doorpluizen deed de jonge Evert vaak. ‘Van alles stond erin en op die manier leerde ik snel veel bij.’ Er ging een tijdje over tot klasgenoten op school over auto’s begonnen.’ Zo van: mijn vader heeft een Simca 1000. Oja? Die van mij heeft een Fiat 500. ‘Ik had natuurlijk heel makkelijk kunnen zeggen: mijn vader is in het bezit van meerdere treinen, maar die auto’s trokken meer mijn aandacht. In plaats van op daken en deuren van woningen focuste ik mij sindsdien meer op auto’s.’ Vooral de rechte lijnen vindt hij mooi. ‘Recht, maar elegant’, vult de liefhebber aan. De Ferrari 400 en de 1959 Lincoln Continental, noemt hij als voorbeeld.

Corvette

‘De Corvette was één van mijn eersten en wellicht daarom ook één van mijn favorieten.’ Van Tellingen is zelf nog in het bezit geweest van een Corvette op ware grootte. ‘Werd door vrienden flink afgeraden vanwege de kosten en dat ondervond ik later ook. Hij ging snel weer de deur uit, maar ik heb er één gehad.’ Terug naar de mini’s: de Ferrari kwam ook snel om de hoek kijken, ‘later trokken de auto’s uit de jaren ’20 me meer’. Oldtimers. Hij kocht ze vaak in de winkel en voorzag ze dan van een kleur en uitbreidingen die hij zelf wilde. Denk aan luxere uitvoeringen, betere remkabels en leidingen. ‘De één na de andere haalde ik binnen en vond die variatie achteraf ook wel leuker dan één zo’n echte auto. Van miniaturen kun je er veel meer hebben, ze zijn goedkoper en daarom kun je ze zo mooi maken als je wilt.’

Rust weer gevonden

Op het hoogtepunt had hij er honderd staan. Maar die gingen allemaal de deur uit. Waarom? ‘Ik scheidde in 2004 van mijn eerste vrouw. Compleet gefrustreerd als ik was, heb ik alle exemplaren weggegooid.’ Zonde, achteraf, maar het gebeurde. Autoloos ging hij tien jaar door het leven, ‘totdat ik mijn rust weer had gevonden’. Evert raakte verliefd, trouwde opnieuw en pakte zijn oude hobby weer op. ‘Ik had al die jaren niks meer aan mijn hobby gedaan en merkte dat technieken veranderd waren. Alles moest ik opnieuw uitvogelen, maar dat was wel een mooie uitdaging.’

Werkkamer

Er staan inmiddels al weer vijftig wagens in zijn vitrine. ‘Op dit moment ben ik helemaal gek van Amerikanen, zoals je kunt zien.’ De modellen – niet alles past in de vitrine in de woonkamer – staan boven en beneden. En in elkaar zetten doet hij op zijn werkkamer. ‘Als ik een dag of een dagdeel vrij heb.’ Er staan een cd-rek, een koelkast en een Senseo, ‘want als ik eenmaal bezig ben, wil ik door’. Dan droomt Evert even weg in de wereld van de miniaturen, in de autowereld, in zijn eigen werkplaats, want ook die maakte hij na. Er staan drie bruggen met auto’s. ‘Je kunt het zo gek niet bedenken of het is verkrijgbaar tegenwoordig.’ Zo staat er naast de brug een gereedschapsrek en de monteurs uiteraard.

Op een plank staan nog elf dozen. ‘Ik ben met alle elf tegelijk bezig’, vertelt hij en biecht op: ‘Ja, soms lukt me het niet om iets in elkaar te krijgen. Dan stap ik even over op een andere auto. Dan schilder ik even een bout of licht even wat lijnen op.’ Het werkt naast zijn werk als politicus, ontspannend. ‘Ik word er lyrisch van.’

Zelf rijdt Van Tellingen momenteel in een Skoda, ‘maar wat zou het mooi zijn om nog eens een familiewagen uit de jaren ’60 op de kop te kunnen tikken’.