Tijd vliegt voorbij: duivensportvereniging De Griffioen bestaat 70 jaar

Sommige leden komen met tien, sommige ook wel met tachtig duiven tegelijk naar het clubgebouw van duivensportvereniging de Griffioen in Oosterwolde. Tijdens het inladen van de wedstrijdduiven is het een drukte van jewelste. De duiven gaan dan op transport naar een plek in Nederland, België, Frankrijk, maar ook wel naar Spanje.

Bestuursleden Ate Jan Mulder (secretaris), Henk Douna (penningmeester), Dolf van der Stouwe (voorzitter) en Harm van Dijk.

Bestuursleden Ate Jan Mulder (secretaris), Henk Douna (penningmeester), Dolf van der Stouwe (voorzitter) en Harm van Dijk. Rens Hooyenga

‘Er zit bij ons geen limiet aan met hoeveel of weinig je start op een vluchtdag’, vertelt Henk Douna van de Griffioen. ‘En dat maakt het ook zo mooi. Het is maar net wat jij wil, welke tactiek je hanteert tijdens de competitie.’ En sommige leden gaan daarin best ver, blijkt uit een gesprek met het bestuur van de club.

Doffers en duivinnen

‘Vaak kom je met veel duiven naar het clubgebouw wanneer je je duiven wil testen’, gaat bestuurslid Anne van der Veer verder. ‘Het is een mooie manier om te zien welke van jouw nieuwe aanwinsten het beste is, welke je in de gaten moet houden.’ Zelf heeft Van der Veer honderden duiven: doffers, duivinnen en pasgeboren duiven. Leden fokken zelf met de duiven, zetten twee wedstrijdtoppers bij elkaar, zodat er goede opvolgers uit voortvloeien. ‘En soms koop je één aan. Hopende op goede genen, een goed uithoudingsvermogen en het allerbelangrijkst: een snelheid om over naar huis te schrijven.’

Gescand

Want dat is het belangrijkste, de snelheid. Tijdens zo’n wedstrijd worden alle duiven in het clubgebouw gescand, zodat bepaald kan worden hoe snel ze over een vlucht hebben gedaan. Daarna gaan ze met z’n achtentwintigen in een ruime kist. Vijftig stuks staan er van bij de Griffioen. En daarna gaan ze op transport. Soms voor een vlucht van honderd kilometer. ‘Dan zijn ze binnen een uur terug’, zegt Dolf van der Stouwe, de voorzitter van de vereniging. Soms voor een vlucht van wel zevenhonderd kilometer of langer, vaak vanuit Frankrijk. Maar ook wel voor vluchten verdeeld over twee dagen, zoals de dieseltjes van Van der Veer. ‘Ze vliegen bijvoorbeeld wel eens vanuit Barcelona weer naar huis. Een vlucht van 1350 kilometer.’

Dieseltje

Hij heeft duiven die getraind zijn voor de lange afstanden. Zouden ze meedoen met een vlucht van zevenhonderd kilometer, zouden ze niet mee kunnen komen. Zo’n afstand telt in de duivensport als sprint. De sprinters zijn over zo’n afstand soms wel een kwartier sneller dan een dieseltje. ‘En andersom lukt het ook niet’, bekent Van der Veer. ‘Ik heb wel eens geprobeerd een sprinter mee te laten vliegen vanuit Barcelona, maar die heb ik nooit weer gezien.’

Geheim van de smid

Bij de sprinters zijn de duiven van Van der Stouwe en Douna vaak het snelst. Hoe dat komt? ‘Het geheim van de smid verklappen we nooit, maar het heeft mede te maken met de geslachten’, laat Van der Stouwe weten. ‘Niet of je nou een doffer of duivin laat vliegen, die vliegen beide wel tegenwoordig. Ik zet een mannetje en een vrouwtje een dag voor de vlucht nog even bij elkaar. Ze hitsen elkaar op, waardoor degene die vliegt zo snel mogelijk naar huis wil vliegen.’ Dat het werkt blijkt uit snelheden van soms wel meer dan 120 kilometer per uur. Het is een sport, die nooit verveelt, vindt bestuurslid Harm van Dijk. 53 jaar is hij inmiddels lid van de Griffioen. Genoeg krijgt hij er niet van. De spanning tijdens een vlucht en gezelligheid binnen de vereniging, noemt hij als belangrijkste factoren. ‘Je vindt hier doctoren, tandartsen, maar even goed bouwvakkers. Allerlei verschillende mensen met een gedeelde passie: de duivensport.’ Douna: ‘Het is bijzonder om te zien hoe dat samengaat.’

Niet goedkoop

Ondanks de spannende wedstrijden, goede cohesie en financieel gezonde club, vergrijst de vereniging. ‘Op dit moment hebben we nog 25 leden, waarvan slechts twee jongeren (14 en 26). Het zou mooi zijn om wat meer jonge leden aan te trekken, maar wij begrijpen goed dat dat niet heel makkelijk is. De duivensport wordt niet vaak gezien als heel spectaculair. Bovendien is het geen goedkope sport’, gaat Douna verder. ‘Als liefhebber schaf je een hok aan, de duiven zelf, voer, ringen van 63 cent per stuk – je zou er maar tweehonderd nodig hebben – en daarnaast ook een kloksysteem waar je gemakkelijk 1500 euro voor neertelt.’ Als je denkt dat je dan klaar bent, heb je het mis: de transportkosten voor een ritje naar Frankrijk zijn ook 1 euro 60 per duif. ‘Maar’, zegt penningmeester Douna, ‘we geven nieuwe leden wel vaak een steuntje in de rug als zij dat nodig hebben, zeker als ze jong zijn.’

Barbecue

Vieren doet de vereniging het 70-jarig jubileum van vrijdag met een barbecue. Een barbecue waar veel wordt teruggekeken op de afgelopen jaren, maar vooral wordt gesproken over het aankomende seizoen dat start in april. Over hoe de duiven te trainen, de roofvogels die op de loer liggen en het vernuftige navigatiesysteem van de duif. Hoe dat precies werkt weet nog altijd niemand.