'Opgeven was geen optie'. Kirsten Vos geniet en ziet af tijdens Roparun

Het was een zware beproeving, maar het was alle moeite waard. Kirsten Vos (37) uit Oosterwolde volbracht met succes de ruim 300 kilometer lange Roparun.

Kirsten Vos (rechts) met enkele van haar teamgenoten tijdens de Roparun.

Kirsten Vos (rechts) met enkele van haar teamgenoten tijdens de Roparun. Eigen foto

Vos debuteerde voor Team Daniel den Hoed, dat zo’n 21.000 euro inzamelde voor stichting Roparun. De stichting kent de opbrengst van de Roparun, in totaal zo’n 2 miljoen euro, toe aan instellingen, goede doelen of projecten die te maken hebben met palliatieve zorg.

Het Pinkpop-terrein in Landgraaf was zowel start- als finishplaats. De Roparun werd in estafettevorm zowel hardlopend als fietsend afgelegd. Team Daniel den Hoed startte zaterdagmiddag even na 13.00 uur. De volgende dag rond 16.30 uur passeerde het team de finish.

Aanpassingen

Door tegenslag moesten er in de derde en laatste etappe enkele aanpassingen worden gedaan. Hierdoor liep Vos in totaal minder dan de 36 kilometer die vooraf in de planning lag. Ze liep ook ‘s nachts en dat bleek een hele opgave. ‘Het is heel lastig ‘s nachts in actie te zijn. Dat is heel iets anders dan overdag hardlopen. Je moet zorgen dat je ook ‘s nachts goed blijft eten en drinken, zodat de tank niet leeg raakt. Drinken was geen probleem, maar eten ging een stuk moeilijker. Mijn bioritme gaf iets anders aan dan ‘s nachts eten.’

Uitdaging

Ook een tekort aan slaap maakte de run zwaar. ‘Tussen de shifts door sliep ik maximaal anderhalf uur achter elkaar. Dat maakte de Roparun wel tot een uitdaging. Maar onze strijd duurde maar een weekend, terwijl de strijd van kankerpatiënten hun hele leven duurt. Het was flink afzien, maar opgeven was geen optie.’

Tijdens de Roparun kreeg Vos veel steun van haar meer ervaren teamgenoten. ‘We vormden een echt team. We hielpen elkaar door de moeilijke momenten heen. Iedereen had wat voor elkaar over. We zijn ook met z’n allen gezamenlijk over de finish gekomen.’

Doorweekt

Het afwisselende parcours voerde de deelnemers door dorpen en steden, over landweggetjes en over kasseien. Alsof de Roparun zelf nog niet zwaar genoeg was, werkte het weer ook niet mee. Vos: ‘Er was een storm en het regende langdurig. Vooral het laatste half uur ging het echt los. We kwamen doorweekt over de eindstreep.’

Heel mooie ervaring

Ondanks de zware beproeving genoot Vos met volle teugen van haar deelname. ‘Het was een heel mooie ervaring. Ik kijk er zeer positief op terug. Mijn voorbereiding was niet ideaal, omdat ik in de weken voor de Roparun kampte met luchtwegproblemen en antibiotica kreeg voorgeschreven. Tijdens het lopen had ik gelukkig nergens last.’

Voeding

Als het aan Vos ligt, doet ze volgend jaar weer mee. Als de coronamaatregelen het toelaten, is de start voor haar team zoals gewoonlijk in Parijs. Vos weet al waar ze in aanloop naar haar volgende deelname extra op gaat letten. ‘Dat is de voeding, waar ik aanpassingen aan wil doen. Ik ga in overleg met een sportdiëtiste. Wellicht is er een soort sondevoeding die ik ‘s nachts kan drinken.’