Klaas Sijbersma tekent naakten.

Liefhebberij: De schoonheid van het vrouwenlichaam

Klaas Sijbersma tekent naakten. Rens Hooyenga

Oosterwolde – Zittend op het strand, naakt, hangend in de lucht of billen gehuld in een hotpants. Het zijn allerlei poses, vormen en kleuren waar Klaas Sybersma (60) uit Oosterwolde zich over buigt aan zijn tekentafel. Zijn uitdaging: lichaamsverhoudingen zo goed mogelijk op papier te krijgen.

En dat lukt hem aardig. ‘Ik heb altijd getekend. Ik kom uit een gezin dat weinig te besteden had, maar zocht een hobby’, zegt hij. Een goedkope hobby. ‘Met een papier en potlood was ik tevreden. Meer heb je niet nodig.’ Bloemen tekende hij in het begin, clair-obscur nu. ‘Een opleiding in deze richting zat er voor mij niet in.’ Veel te duur, legt hij uit. De technieken leerde hij zichzelf aan. ‘Mijn ouders hebben altijd gezegd dat ik een vak moest leren, dus dat deed ik. Ik werd kok en dat bevalt me uitstekend.’

Vakantie naar Curaçao

Maar tekenen bleef hij altijd doen. Van stillevens tot landschappen, abstract ook een hele periode, tot hij op vakantie ging naar Curaçao. ‘In het vliegtuig vond ik in het vakje in de stoel voor mij Der Spiegel, een Duits tijdschrift, vol kunst. Vol prachtige foto’s. Ik zag hoe het ook kon. Tot die tijd, ongeveer dertig jaar geleden, omkaderde ik alles. Een figuur op het papier was pas klaar zodra er een zwarte lijn omheen stond. Ik wist niet beter.’ Dat heeft hij zichzelf snel afgeleerd. Sybersma dook de wereld van de schaduwen in. En ook hier gold: oefenen, oefenen, oefenen. ‘Mijn technieken werden verfijnd.’

Licht-donkercontrasten 

Klaas zocht naar foto’s in soortgelijke tijdschriften als die hij in het vliegtuig zag en maakte ze na. Zo goed mogelijk. De clair-obscur-techniek ligt hem het beste: licht-donkercontrasten beeldt hij sterker uit dan ze in werkelijkheid vaak zijn. Het menselijk lichaam en dan het liefst een vrouwenlichaam, ‘want die zijn mooier’. ‘Het mannenlichaam teken ik ook zeker, maar lang zo vaak niet.’

Exposeren

Na een tijdje tekenen zag de kok in bistro De Oude Gevel in Langweer allemaal werken hangen die te koop aangeboden werden. Maar dat kan ik ook wel doen, dacht Sybersma, waarop hij de bistro-eigenaar vroeg naar de mogelijkheden. ‘Natuurlijk wilde hij eerst wat werk van mij zien, maar toen hij onder de indruk was, mocht ik er exposeren.’ Leuk en spannend was het en zeker ook niet onverdienstelijk, ‘want zo nu en dan verkocht ik via daar wel eens een werk’. ‘Dat zijn mooie complimenten.’ Omdat hij destijds in die regio woonde, werd hij ook gevraagd om in het gemeentehuis in Joure tentoon te stellen. ‘Dat was een eer, want ze hingen overal.’ Lachend: ‘Een werk dat precies voor de kamerdeur van de burgemeester hing moest verwijderd worden.’ Wat erop stond? ‘Wacht, ik pak hem er even bij.’ Een vrouwenlichaam dat achterover buigt, zodat haar borsten naar voren gedrukt worden, komt tevoorschijn. En ook op dat papier: haar kruis. ‘Ja, aan de ene kant begrijp ik de burgemeester wel.’

Lekker tekenen

Momenteel exposeert Klaas Sybersma nergens. ‘Ik heb het wel geprobeerd in deze regio, maar in leegstaande winkelpanden zijn er zoveel lagen die erover moeten beslissen. En in cafés of hotels moet het maar net bij de huisstijl passen.’ Best lastig bij dit genre, realiseert de tekenaar zich. En daarbij: ‘Ik wil gewoon lekker hobbyen, lekker tekenen.’

Te weinig muur

Mede daarom heeft hij, ook al dringen sommige van zijn kinderen er vaak op aan, nog geen website waarop ze worden aangeboden. ‘Wellicht binnenkort, maar dan moeten zij hem maar maken’, licht Sybersma toe. Tot die tijd staan zijn werken in lijsten op zijn hobbykamer. En daar staan ze ook maar wat te staan, vindt ook de maker. ‘Ik heb net wat te weinig muur om alles op te hangen.’ Maar toch gaat hij door. Uit allerlei tijdschriften, boeken en kranten haalt hij mooie foto’s om ze na te maken. De dame die hij nu in vorm brengt, haalde hij uit lifestyleboek Snoecks. ‘Momenteel werk ik aan één tekening, maar soms wel aan drie. Als ik vastloop, leg ik het even weg. Dan pak ik één van mijn stapeltje voorraadfoto’s en ga ik aan de slag met een volgende.’ Vast loopt hij zodra hij even niet weet wat hij met een scheef been of niet mooi detail moet. ‘Meestal gaat er even overheen en dan besluit ik om mijn ontwerp iets aan te passen, zodat het geheel beter klopt. Daarom houd ik het ook maar bij de wat minder bekende modellen.’