Overpeinzing
Door de Stellingwerver kerkgemeenschap

Dood en leven

Aanstaande zondag wordt binnen veel kerken de laatste zondag van het kerkelijk jaar gehouden, ook wel Eeuwigheidszondag genoemd. Vaak worden in de kerkdienst dan de leden herdacht die in het afgelopen kerkelijk jaar zijn overleden. In kleinere dorpen worden ook wel mensen herdacht die geen lid waren van de kerkelijke gemeente.

Meestal wordt er ook gelegenheid gegeven om anderen te herdenken, mensen uit de persoonlijke kring die soms al veel langer geleden zijn overleden.
Ik vind dat elk jaar weer een mooi ritueel, het stilstaan bij hen die ons voorgingen. Op die manier blijven ze toch in ons leven voortbestaan. Bram Vermeulen zong destijds al: ‘Ik ben niet echt dood moet je weten. Dood ben ik pas als jij mij bent vergeten.’ 
Het is te vergelijken met de steenhoopjes op het oude kerkhof van Fochteloo die de oppervlakte van het voormalige kerkje markeren. Dat roept ook iets op van: ‘Oh ja, hier stond dus vroeger dat kerkje.’ En je ziet dan voor je dat de mensen in donkere kleding vanaf het Zuideinde het kerkhof opkwamen.
Zo zie je op Eeuwigheidszondag jouw dierbaren weer voor je en komen herinneringen naar boven. Dat kunnen pijnlijke momenten zijn, maar ze zijn ook waardevol, want ze maken duidelijk dat die dierbaren niet worden vergeten.
Met Eeuwigheidszondag wordt eigenlijk ook al de stap gezet naar de volgende zondag, de Eerste Advent, waarmee we al toewerken naar het Licht van Kerst. Zo wordt als het ware de overstap gemaakt van de dood naar het leven.
In een prachtig gedicht verwoordde Michiel de Zeeuw het als volgt:
Als jouw naam klinkt zie ik even hoe je liep en wat je zei,
wat er altijd is gebleven van jouw leven diep in mij.
Als jouw naam klinkt stroomt er water uit mijn ogen, door mijn ziel.
Onze dromen, plan voor later, tijd die in het water viel.
Nu jouw naam klinkt komt tot leven hoe jij mij hebt meegemaakt,
mee geschapen, weggegeven, mijn bestaan hebt aangeraakt.
Nu jouw naam klinkt wacht ik onder onze levens eens een hand;
ook al voelt nu alles zonder, God brengt ons weer in verband.

Jan Koops