‘In belangrijke situaties gooi ik de vlag omhoog’

Allan Hofstra is sinds twee jaar de vaste grensrechter van de hoofdmacht van VWC. Gescheurde kruisbanden noopten Hofstra tot de keuze voor de vlag. De nieuwe functie bij de club uit de Groote Veenpolder gaat hem goed af. Door scherp te vlaggen haalt hij ieder seizoen minimaal vijf punten voor zijn team binnen.

‘Ik probeer in bepaalde belangrijke situaties de vlag omhoog te gooien. Zo pak ik punten. Ik ben altijd erg scherp, maar niet oneerlijk’, zegt Hofstra. Naar eigen zeggen zorgt hij ieder seizoen minimaal voor vijf bonuspunten. Dat is nog altijd beduidend minder dan de voormalige assistent-scheidsrechter Marten Bos, die in zijn topjaren bij FC Wolvega vaak wel acht punten binnenharkte. Hofstra (23):  ‘Maar ik ben nog jong. Ik streef in de loop van mijn carrière langs de lijn naar op zijn minst negen punten. Dat is een mooie uitdaging.’

Hofstra woonde tot zijn achtste levensjaar in Nijeholtpade en speelde in de jeugd van Sport Vereent. Door een verhuizing belandde hij in Scherpenzeel. Hier meldde hij zich aan bij VWC. Als B- en A-junior draafde hij regelmatig bij het tweede elftal op. Al snel kwam hij in beeld bij de selectie van de hoofdmacht van de club. Een vaste waarde voor het eerste zat er echter niet in.

 

Kruisbanden

Toen Hofstra ook nog eens knieproblemen kreeg, was het spelen op de groene mat snel definitief verleden tijd. ‘Ik raakte geblesseerd, maar had eerst niet door dat het de kruisbanden waren. Ook de dokter dacht dat het meeviel’, zegt Hofstra die met de voortdurende klachten uiteindelijk in het ziekenhuis belandde. Hier was de diagnose dat de kruisbanden gescheurd waren.

Hofstra zag af van een operatie aan beide knieën. Revalidatie bracht ook geen verlichting, want de problemen bleven. In 2018 koos de pechvogel definitief voor de functie van vlaggenist. ‘Ik wilde bij het team betrokken blijven, want voetbal is mijn grote hobby’, zegt de voormalige middenvelder. ‘Ik sta daardoor tijdens het vlaggen soms als voetballer te kijken. Dat moet ik afleren.’

 

Te weinig studiepunten

De student bedrijfseconomie (tweedejaars) in Leeuwarden werkte van februari 2017 tot mei 2018 in Nieuw-Zeeland op een melkveebedrijf met 1800 koeien. ‘Ik zou daar voor mijn studie agri-business en bedrijfskunde stage lopen, maar dat ging door te weinig studiepunten niet door. Samen met mijn vriend en klasgenoot Bennie Brouwer ben ik toch maar gegaan.’ Terug in Nederland koos Hofstra ervoor om aan het werk te gaan. Na een jaar besloot hij toch weer te studeren. ‘Ik zag in dat een afgeronde HBO-opleiding niet verkeerd is.’ Tot nu toe verloopt de studie voortvarend, zegt Hofstra.

Hij is blij dat de spelers van VWC het afgelopen seizoen stappen hebben gemaakt onder leiding van oefenmeester Douwe Zeldenrust. ‘Douwe heeft voetbal in de ploeg gekregen en geeft de jeugd een kans.’ De verwachtingen voor het komende voetbaljaar zijn volgens Hofstra niet al te hooggespannen. ‘En plaats in de middenmoot is mooi genoeg.’

Hij is blij dat de betrouwbare doelman Kevin Bron is hersteld van een vervelende rugblessure. ‘Kevin vist naast het voetballen ook graag. Ik hoop alleen dat hij dit op zondagmiddag niet te vaak doet’, lacht Hofstra. Jordi Krikke roemt hij om zijn schutterskwaliteiten. ‘Maar niemand steekt er bij ons echt bovenuit. Onze kracht is de werklust.’ Hofstra stelt dat de komst van veel jeugd erg positief is. ‘Het voetbal is door deze jongens een stuk beter geworden.’

De ploeg van Zeldenrust speelt volgens Hofstra het komende seizoen in de 4-3-3-opstelling en is de laatste jaren een stabiele vierdeklasser. ‘We gaan niet meer heen en weer tussen de vierde en vijfde klasse’, zegt Hofstra. Zandhuizen is voor hem de belangrijkste titelkandidaat. ‘Maar het blijft een open strijd in de top van de competitie.’

Het trainen gaat ondanks de coronaperikelen prima op het Scheeneveld. Over het verloop van de competitie is Hofstra niet zo zeker. ‘Ik moet nog zien, hoe het afloopt. Het kan best weleens moeilijk worden.’

 

Zorgelijk

Hofstra heeft wel wat zorgen over de toekomst van de vereniging. Zo is er het komende seizoen geen zaterdagteam voor senioren meer. Een aantal spelers is daarom naar het tweede elftal op de zondag overgestapt. Ook heeft de club geen B- en A-junioren. ‘Alleen de jongere jeugd speelt hier nog. Deze ontwikkelingen zijn zorgelijk voor VWC’, zegt Hofstra, wiens vereniging onlangs na een slepende ziekte Freek Schouten verloor.

Schouten en zijn al eerder overleden vrouw Nel waren clubmensen in hart en nieren. Ook hun hondje Bonny was jarenlang een bekende verschijning op de noordelijke voetbalvelden. De markante Schouten, afkomstig uit Amsterdam, was in zijn actieve jaren bij meerdere verenigingen masseur en verzorger. Door zijn opgewekte karakter en behulpzaamheid was hij een graag geziene gast in de voetbalwereld en ver daarbuiten.