In het atelier: ‘Ik leef dankzij de intuitie’

Donkerbroek - Aan de buitentafel in Donkerbroek, met levenskunstenaar Simon den Hartogh en met een borstbeeld van de filosoof Spinoza. Het beeld is in opdracht gemaakt voor het eetcafé Spinoza in Leeuwarden en wordt binnenkort bij heropening afgeleverd.

In 1997 is Den Hartogh met partner Ine Winkelman hier komen wonen. Zij zijn niet de hoofdbewoner, maar wonen in een van de bijgebouwen, in een voormalige varkensschuur. Je waant je in een droomwereld als je op deze plek komt. Men wordt omringd door kleurrijke beelden, bloemen en kunst, van Boeddha tot dahlia.

PC Hooftstraat

Simon den Hartogh (1938) is geboren aan de PC Hooftstraat in Amsterdam. Kort na de oorlog week het gezin naar Engeland uit. Daar bracht Den Hartogh zijn jeugd door. Het gezin woonde op een woonboot en zijn vader verdiende de kost met tekenen (cartoonist/illustrator).

Kunstnijverheidschool

Op zijn achttiende ging Simon den Hartogh terug naar Nederland en bezocht de Kunstnijverheidsschool, de tegenwoordige Gerrit Rietveld Academie. Het tekenen, knippen en plakken deed hij van jongs af aan, het zat hem in het bloed. In de Engelse schoolperiode werd hij vaak door de onderwijzer op pad gestuurd om gebouwen en kerken te tekenen. De studie werd onderbroken door de dienstplicht en op een later moment heeft Den Hartogh de akte L.O.-tekenen behaald. ‘Iets doen wat op je lijf geschreven is.’

Onderwijsinstellingen

In zijn werkzame leven gaf hij creatieve vakken bij onderwijsinstellingen, onder meer op een Montessorischool, een Sociale Academie, creativiteitscentra en andere instellingen. Een belangrijke component hierin was dat er niets voorgeschreven werd en dat alles vanuit eigen improvisatie mocht gebeuren. Dit alles was zeer naar wens van Den Hartogh. ‘Een leuke en speelse tijd.’

Decoratiestukken

In de Amsterdams periode maakte Simon den Hartogh in opdracht veel decoratiestukken en objecten van gips en papier-maché. Hij werkte als freelancer met Metten Koornstra (graficus en kunstschilder) en ‘versierde’ onder meer met hem het Boekenbal. En hij maakte decorstukken voor de schouwburg ‘De Lawei’ in Drachten. ‘Ik noem ze façades.’

In Friesland maakte Den Hartogh voor het eerst beelden van aluminiumcement. Drie beelden om precies te zijn: Bontebok ‘de bok van Bontebok’, Nieuwehorne het ‘Flyermantsje’ en in Katlijk de ‘Raaptepper’.

Levenskunstenaar

Simon den Hartogh houdt niet van vakjes, hokjesdenken of etiketten. Labels zoals kunstenaar of kunst, die passen hem niet. Het stempel levenskunstenaar bevalt hem daarentegen uitermate. Den Hartogh werkt graag met droedels. Gedachteloos gemaakte tekeningen, ontstaan vanuit vrijheid en met humor spreken hem aan. ‘Ik leef dankzij de intuïtie’.

Woordgrappen

Het spelen met woorden is eveneens een passie van hem. Insiders noemen zijn woordgrappen ‘simonisme’s’. Met het bereiken van z’n pensioengerechtigde leeftijd is Den Hartogh met het lesgeven gestopt. En met het klimmen van de jaren komen de twijfels over z’n sterfelijkheid. Vandaar dat zijn eerst drive is om op te ruimen. De uitpuilende vertrekken en atelier hebben behoefte aan een grondige opschoning. En met decoreren blijft hij doorgaan. Voor jubilea, verjaardagen en huwelijken maakt hij voor menigeen unieke decoraties met oude foto’s, papier-maché en kalligrafeert deze. ‘Ik doe wat voorhanden komt.’