Liefhebberij: Van houten speelgoed tot mussenhotel

Oosterwolde – Elke dag rond de koffie rijdt Jan Ruiter (79) uit Oosterwolde een stellage op wieltjes vanuit zijn achtertuin de voortuin in. Aan het trottoir komt het te staan, zodat voorbijgangers er zo goed mogelijk een blik op kunnen werpen. De houten creaties die eraan hangen onthullen Jans hobby.

Broedkasten en pindakaaspothouders, ook om in de tuin te hangen voor vogels, zijn bevestigd aan het bord. Allen zijn ze voorzien van een uilenbordje, zoals die ook op gevels van oude boerderijen zijn bevestigd. Andere creaties, zoals decoratieve kruiwagens en kerststallen, zijn te aanschouwen op foto’s op het bord aan de weg. Alles is te koop, tegen een zacht prijsje, staat op het bord beschreven. Maar er is nog meer. Te veel om op het aandachttrekkende stoepbord te laten zien: houten speelgoed zoals een trektol en een loopeend, ledikantjes in verschillende formaten en fotohouders zijn slechts een paar voorbeelden. De stellage moet wel overzichtelijk blijven. ‘Ik maak van alles van hout, inmiddels zo’n vijftien jaar. Ik vul er m’n dag mee’, beschrijft Jan. Zodra de passant geïnteresseerd is geworden, is de deurbel vlakbij, weet hij. Zo nu en dan komt er iemand het erf op. ‘Dan kopen ze iets leuks voor zichzelf of als cadeautje voor een ander.’ En met regelmaat wordt er dan ook een tweede of een derde van aangeschaft. ‘Van de vogelhuisjes bijvoorbeeld hangen er verscheidene in deze buurt.’

Sleutelkastje

De hobbyist krijgt af en toe de vraag om iets te maken. ‘Laatst van een vrouw die een sleutelkastje zocht, maar geen leuke kon vinden.’ Daarop besloot Jan meteen in actie te komen. ‘Dit is hem’, zegt hij. ‘De haakjes moeten er alleen nog in gemonteerd worden.’ Of iemand anders, die vroeg of er ook broedkasten met een verdieping beschikbaar waren, waarop Jan meteen vier stuks mussenhotels fabriceerde. En van alle gemaakte voorwerpen, maakt hij een paar, ‘zodat ik altijd wat op voorraad heb’. Thuis is niet de enige plek waar de spullen aangeboden worden, ook de Zunneschien in Veenhuizen verkoopt Jans houten creaties. ‘Het is een soort inbrengwinkel met spullen die gemaakt zijn door hobbyisten, zoals ik.’ Het loopt wel lekker door. Zo is de kruiwagen, waar bloemen in gezet kunnen worden, uitverkocht. ‘Ik moet weer aan de slag’, zegt de man, die eigenlijk elke dag wel met zijn hobby bezig is. ‘Van de koffie rond 10.00 uur tot ongeveer 17.00 uur, tenzij we wat anders hebben. Ik kan niet stil zitten, ik moet bezig zijn.’ Soms is Jan zo intensief aan het hobbyen dat hij de tijd helemaal vergeet. Dan roept zijn vrouw, Annie, hem voor het avondeten. ‘Dan ruim ik de boel op en sluit ik de deur van de werkplaats. ’s Avonds besteed ik niet aan mijn hobby, die houd ik altijd vrij.’

Justitie

Anders dan menigeen zal doen vermoeden, is het houtbewerken pas sinds 2005 een hobby van Ruiter. ‘Ik werkte bij Justitie, onder meer in Vught en ik kwam in Oosterwolde wonen toen ik in de gevangenis van Veenhuizen een leidinggevende functie kreeg.’ Vijf jaar nadat hij met pensioen ging, werd bij hem reuma in de handen geconstateerd. ‘De reumatoloog adviseerde mij vooral mijn handen in beweging te houden en zodoende startte ik mijn hobby.’ Eerst een kruiwagentje voor in de eigen tuin, toen oud Hollandse spellen, ook voor onszelf. ‘Het beviel zo goed dat ik steeds wat meer ging maken.’ Bloembakken voor de kinderen, sleutelborden, Jan nam het advies van de reumatoloog erg serieus. Bijna een fulltime week besteedt hij aan zijn hobby. Hij is inmiddels vaste klant bij de bouwmarkt. En dat is te zien aan zijn tot werkplaats omgebouwde garage. Aan de wand hangen vijftig bakjes, waarin de liefhebber alle soorten bouten, moeren, schroeven en nagels sorteert. Al het gereedschap staat of hangt ook netjes op z’n plek.

Kaarthouder

‘Mijn nieuwste idee is een kaarthouder met aan de zijkant een glazen vaasje voor een bloemetje. Ik heb onlangs vijftig stuks van de glazen vaasjes – minder kon ik niet bestellen – ontvangen.’ Hopelijk voor Jan wordt het een bestseller. En zijn vrouw Annie heeft hij ook al aan het knutselen gezet. ‘Zij kleedt de poppenledikantjes aan, maar net wanneer het uitkomt.’

Ringetje monteren

Buurvrouw Rie komt het erf van Jan en Annie oplopen. Blij verrast door de visite verwelkomen de twee hun buurvrouw. Op haar rollator ligt een kousaantrekker. Of Jan haar wel even wil helpen een ringetje te monteren. ‘En ik heb ook nog wat doeken voor jullie’, laat Rie weten. ‘Wellicht voor Annie, maar anders maakt Jan er wel weer wat moois van’, zegt ze. ‘Zo gaat dat hier’, duidt Jan. ‘Ze weten ons goed te vinden en helpen doe ik iedereen graag.’

Twee deurbellen

En dan is het zover, het is 10.00 uur, iets later al zelfs. Jan rijdt zijn stellage de achtertuin uit en zet hem op zijn vaste plek. Wie aanbelt, wordt verzocht op twee deurbellen te drukken: één voor in huis, en één voor in de werkplaats. Dan is er altijd iemand die hem hoort.