Vijftien krantenknipselmappen

Nieuwsverhalen uit Oosterwolde, een paar uit Appelscha en een enkel bericht uit Fochteloo. Jansje Antje van Rozen – Van Weperen (88) uit Oosterwolde is in het bezit van een kast vol met nieuws: knipsels van 1954 tot nu. ‘Ik heb geen enkele Nieuwe Ooststellingwerver gemist’, zegt ze.

Vijftien mappen zijn het maar liefst. ‘Maar om hoeveel knipsels het in totaal gaat is een raadsel.’ Dat komt wellicht omdat ze alle berichten in plastic tabbladen verzamelde, in sommige zitten meer dan vier verhalen. ‘Voornamelijk artikelen uit de Nieuwe Ooststellingwerver’, zegt de trouwe lezer over de krant die haar het meest aanstaat.

Andere kranten die ze door de jaren heen las zijn het Nieuwsblad van het Noorden en de Leeuwarder Courant, ‘maar die heb ik inmiddels opgezegd’. ‘Mijn ogen worden minder. Als ik te lang achter elkaar lees, gaan mijn ogen tranen en moet ik de krant even wegleggen.’ 

Van a tot z
Daarom leest de Oosterwoldse de krant nu in delen. ‘Een deel op donderdag en een deel op vrijdag, maar nog steeds alles van a tot z’, beschrijft Van Rozen – Van Weperen. Er gaat geen week voorbij of de kwieke inwoonster van Oosterwolde kijkt niet uit naar de krant. Ook de huis-aan-huis editie ligt in de krantenbak. 
‘Geen krant verdwijnt bij het oud papier’, lacht ze, ‘tenzij ik hem helemaal verknipt heb.’ Maar veel zijn dat er niet. Ze gaat als volgt te werk: als de Nieuwe Ooststellingwerver wordt bezorgd, leest ze de krant eerst helemaal. ‘Vervolgens knip ik alles uit wat ik maar interessant vind en als dat er niet al te veel zijn, wordt de rest van de krant bewaard. Boven en in de schuur liggen honderden exemplaren op stapels.’ 

Brede interesse
Een blik in één van de albums laat zien dat Van Rozen – Van Weperen een brede interesse heeft. Postkantoor Oosterwolde gaat eind november dicht, luidt een kop van een nieuwsverhaal uit de krant van 9 oktober 2002. ‘Ik dacht: ze zijn gek. Een postkantoor weg? Daar kun je toch niet zonder?’ Interessant nieuws, dat is waarom ze het uitknipte. 
In 1978 liep het aantal inwoners van Appelscha en Donkerbroek fors terug, terwijl dat van Oosterwolde met 119 personen toenam. Stortplaats Weperpolder in drie jaar vol? Een verhaal dat op 9 maart 1983 gepubliceerd werd. Even verderop, op 21 december 1985: Stort Weperpolder niet gewenst. 

Stortplaats
‘Inmiddels weten we allemaal dat de stort er kwam, inmiddels is het zelfs al mogelijk om over de afvalberg heen te lopen’, vertelt het trouwe lid, die zelf met haar echtgenoot op een boerderij aan dezelfde weg woonde. ‘Misschien dat ik daarom wat meer berichten over die specifieke stortplaats heb.’ 

De verzamelaarster is goed bij de tijd, ook een reden waarom ze de aanleg van haar eigen historisch archief is gestart. ‘Ik vind het prachtig. Als ik mij verveel, dan pak ik één van de albums, neem ik plaats in mijn fauteuil in de woonkamer en duik ik even terug in de tijd. Dan herbeleef ik alles weer en dan denk ik: waar blijft de tijd.’ Op alle berichten is met potlood een publicatiedatum geschreven. 

Bewaard
Alsof deze collectie nog niet bijzonder genoeg is, bezit de 88-jarige zelfs nog een Ooststellingwerver uit 1925. Op de voorpagina een uitgebreid verhaal over dezelfde Weper-regio. Van Rozen – Van Weperen kreeg het van haar ouders, die het inmiddels 95 jaar oude krantje bewaarden. 

Op de voorpagina een feuilleton, ‘dat zie je tegenwoordig niet meer, maar het is des te leuker om nog eens na te gaan hoe het nieuws destijds werd gebracht’. De liefhebber van het nieuws kijkt wekelijks uit naar de Nieuwe Ooststellingwerver. ‘Helemaal dit jaar, tijdens de coronacrisis, kom ik de deur bijna niet meer uit. Mijn zoon doet mijn boodschappen en het is fijn om via de krant op de hoogte gehouden te worden. Ik vind het een belangrijk goed.’ 

Corona
Welk verhaal ze deze week uitknipt? ‘Dat weet ik nog niet. Ik moet zeggen dat ik wat minder uitknip dan vroeger. Dat komt omdat mijn albums en de kast nagenoeg vol zijn’, legt Van Rozen -  Van Weperen uit. Ze bladert wat. ‘Ik kan het niet laten.’ Het wordt een bericht over de coronacrisis, want zo’n gebeurtenis kan in deze verzameling niet missen. 
Niet alle belangrijke verhalen archiveerde ze in albums. Aan de muur hangen de ‘belangrijkste’ stukken: familieverhalen. Elke keer als een naast familielid in de krant kwam, kreeg die een ereplekje in de woning. Zelf hangt ze er ook tussen, een paar keer zelfs: een interview over de Weper, omdat ze tenslotte inmiddels expert is op dat gebied, en twee verhalen over haar familiespeurtocht, waar ze de stamboom helemaal van uitzocht. Het dateert uit 2005. En ook dit nieuwste verhaal uit 2020 krijgt een prachtplek, als het goed is is er al een plekje voor vrijgemaakt.