Lourens Looijenga volgt de gemeentepolitiek op de voet

Net iets meer dan de helft van de mensen kent geen enkel gemeenteraadslid - niet persoonlijk, maar ook niet van naam of van horen zeggen. Dat bleek twee jaar geleden uit onderzoek van Eenvandaag en onderzoeksbureau Ipsos.

Slechts één op de vijf deelnemers heeft een sterke interesse in politiek op gemeentelijk niveau. Maar tien procent had ooit een raadsvergadering gevolgd, omdat er een onderwerp werd behandeld dat hen aanging. Het was een worsteling voor velen: ‘saai’, ‘stroperig’, ‘bureaucratisch’. 

In Ooststellingwerf doet Lourens Looijenga voor de Nieuwe Ooststellingwerver verslag van de raadsvergadering en het politieke gebeuren. Bijna 40 jaar geleden volgde hij zijn eerste raadsvergadering om er verslag van te doen. 
‘Het was een begrotingsvergadering met stemming over 32 moties. Luctor et Emergo’, zegt hij met een lach. Acht jaar later kwam Looijenga terecht bij RTV Drenthe, om daar vervolgens 19 jaar statenverslaggever te zijn. Dat bracht hem regelmatig in Den Haag en zelfs in Brussel. Zijn eerste Statenvergadering ging over de begroting en duurde drie dagen. 
Sinds 2014 werkt Looijenga als freelancer. Hij pakte voor de Nieuwe Ooststellingwerver de raadsvergaderingen op. Later deed hij dat voor andere bladen van NDC-media ook in Weststellingwerf.

Stempel
‘In de beide Stellingwerven probeert een college op basis van een nipte meerderheid in de raad net iets te veel een stempel te drukken op de koers van de gemeente’, stelt de ervaren verslaggever. Dat levert in beide gemeenten spanningen op. Het maakt vergaderingen voor de toehoorder op de perstribune wel interessant. 
‘Saai is het in Oosterwolde nog nooit geweest. De aanleg van zonneparken, motorcircuit De Prikkedam, woningbouw en nu weer het Biosintrum… Allemaal onderwerpen die er toe doen. Dan zit ik daar achter een eigen tafeltje, niet zelden omringd door een publieke tribune vol met emotionele mensen.’

Steriel
Volgens Looijenga leeft de democratie wel degelijk als een te nemen besluit iemand persoonlijk raakt. Nu in corona-tijd is alles anders. ‘Het was nogal steriel om de vergaderingen alleen via een beeldscherm te volgen, je mist de emoties.’ Maar ook de wandelgangen mist de raadsverslaggever. ‘Je kunt niet vragen wat er ineens vlak voor een stemming is gebeurd. Niet alles van het gespeelde politieke spel is altijd direct duidelijk.’
In al die jaren weet Looijenga dat raadsleden het geweldig vinden om genoemd te worden. Ze reageren steeds vaker teleurgesteld als dat niet gebeurt. ‘Partijen realiseren zich dus het belang van goed geïnformeerde burgers. Het onderstreept dat onafhankelijke en kritische journalistiek één van de pijlers van een democratie is.’

Keuzes maken
Ook buiten de vergaderingen om valt er nu en dan best wat uit te zoeken of te verduidelijken. ‘Maar journalistiek is ook keuzes maken. Ik ben geen notulist van dienst. Hoe groter de tegenstellingen, hoe heftiger het debat, hoe interessanter het vaak toch is’, aldus de geboren Stellingwerver.
Zelfs een totaal onbelangrijk ruimtelijk ordening-onderwerp kan zo de krant halen als er een fundamenteel verschil van mening achter schuil gaat. Aanvankelijk had Looijenga zijn bedenkingen over de keuze voor een raadsprogramma. Daarin is voor het eerst gezocht naar de gemeenschappelijke ambities en speerpunten: waar kunnen we vier jaar samen de schouders onder zetten? 
Intussen is hij minder sceptisch. ‘Gelukkig blijkt het in de praktijk niet de dood in de pot te zijn. Er blijft genoeg over om lekker over te kissebissen.’

Snel op de site
Looijenga probeert de verhalen die de vergaderingen opleveren zo snel mogelijk op de website van de Nieuwe Ooststellingwerver te krijgen. Dat lukt met raadsvergaderingen beter dan met de commissievergaderingen. ‘Ooststellingwerf heeft twee commissies die merkwaardig genoeg tegelijkertijd op twee plekken in het gemeentehuis vergaderen. Dat betekent dus een keuze maken.’ Journalistiek vindt hij dat onwerkbaar. ‘Ook commissievoorzitters zijn iedere keer aan het schuiven met agendapunten omdat collegeleden niet op twee plekken tegelijk kunnen zijn. En we hebben elkaar immers nodig?’
De democratie en de nieuwsmedia zijn al 75 jaar in Ooststellingwerf onlosmakelijk met elkaar verbonden. Er zijn gemeenten die uit pure nood zelf een raadsverslaggever aanstellen. In Ooststellingwerf zit in ieder geval bij de vergaderingen nog steeds een onafhankelijke waakhond. ‘Dat is een grote, maar mooie verantwoordelijkheid.’