Overpeinzing
Door de Stellingwerver kerkgemeenschap

Een open deur ....

Natuurlijk. Een open deur. Sommige bedrijven hebben het zwaar. En sluiten tot hun grote verdriet de deuren. En ja, ook een open deur. Andere bedrijven spinnen nu goed garen. In de krant lees ik wel eens het woord solidariteit.

Ik ben maar een huis, tuin en keuken dominee met weinig verstand van geld en economie. Mijn ouders hebben me geleerd dat ik meer moet binnenkrijgen dan uitgeven.

Maar is het zo’n vreemde gedachte dat het bedrijf dat nu extra binnen krijgt, deelt met wie weinig of niks binnen krijgt. Dat zou je eigenlijk ook beter recht moeten trekken met het heffen van belastingen. Maar dat schijnt toch wel erg ingewikkeld te zijn.

Het zal de lezer niet verbazen dat ik af en toe met mijn neus in de Bijbel zit. Ik ben tenslotte dominee. De Bijbel heeft mijn oog geopend voor twee principes: 1) wat heb ik echt nodig om te leven? En 2) waar heb ik recht op?

Soms denk ik dat we overontwikkeld zijn als het gaat om het tweede. We weten soms zo goed waar we recht op hebben. Hoe meer geld hoe beter we dat soms weten.

Soms denk ik dat we onderontwikkeld zijn om te zien wat we echt nodig hebben. Wat we nodig hebben brengt me terug bij persoonlijk contact van mens tot mens. WANT als ik van de nood van de ander wil weten dan moet ik het gezicht van die ander echt zien en echt leren lezen. Dat kost tijd en aandacht.

Soms denk ik: die kunst zijn we kwijt en we nemen de tijd er niet voor.

We hebben afvinklijstjes, protocollen, wetten en regels. Als je niet binnen de regels valt, wordt je nood niet geproefd? Je hebt het nakijken. Helaas …

Regels staan op papier en in computers. Maar nood lees je op het gezicht, hoor je in de trilling van de stem, zie je in terneer geslagen ogen.

Ik ben blij met mijn God die minder heeft met recht hebben op en meer met wat je nodig hebt. God leest mijn nood.

En ja: het is een open deur … . Is het niet?

Wieger Baas, Protestantse Gemeente Donkerbroek-Haule