Vrouw van Schier bevalt in Appelscha

Appelscha - Thuisbevallen op Schiermonnikoog kan niet, dus stonden Klasiena Soepboer en haar vriend Wannes van der Veer voor allerlei dilemma’s. Het coronavirus maakt het hun niet makkelijk.

Kunstenares Klasiena Soepboer en theaterman Wannes van der Veer wonen op Schiermonnikoog en verwachten hun eerste kindje. Thuisbevallen is geen optie, de huisartsen op het eiland hebben te weinig ervaring en nemen dus geen risico. Het devies: beval aan de wal.

Tijdig naar de wal

Zwangere vrouwen van het eiland wachten soms tot het laatste moment en maken pas de oversteek als de weeën zijn begonnen. Maar anderen nemen het zekere voor het onzekere en gaan wat eerder naar een hotel in de buurt van het ziekenhuis waar ze zullen bevallen. ,,Wij hebben ervoor gekozen tijdig naar de wal te gaan. In de 39ste week’’, vertelt Klasiena Soepboer.

Dat was vrij vroeg, maar logisch. ,,Dat was op het moment dat het steeds zulk slecht weer was. Het woei hard, en ik voelde er niets voor om hoogzwanger met de reddingsboot naar de wal te moeten.’’

Ze zit inmiddels in de 42ste week van haar zwangerschap. In een huisje in Appelscha, met partner Wannes van der Veer. ,,Lekker buiten, een beetje natuur, weinig mensen. Een goede quarantaineplek.’’

Plannen in de war

Inmiddels hebben alle maatregelen rond het coronavirus alle plannen behoorlijk in de war geschopt. ,,Eerst kregen we een bericht van het ziekenhuis dat ze ernaar streven ‘indien er geen medische indicatie is, ons binnen vier uur naar huis te sturen’. Normaal blijf je – inclusief bevalling – 24 uur in het ziekenhuis, dan heb je vaak meer dan die vier uur na de bevalling.’’ Prima, vindt Soepboer van de maatregel. ,,Je wílt ook niet langer in het ziekenhuis blijven, om gevaar op besmetting zoveel mogelijk te beperken.’’

Op 17 maart volgden het advies van de overheid, ziekenhuizen en verloskundigen, dat zwangere vrouwen het best thuis kunnen bevallen, als er geen bijzondere redenen zijn dat in een ziekenhuis te doen. ,,Ik heb een heel relaxte zwangerschap, de baby doet het goed. Maar thuisbevallen – hoewel ik dat het liefst zou willen – zit er voor ons niet in.’’

Vast contactpersoon

Om een goede band met haar verloskundige te kunnen opbouwen, kozen Soepboer en Van der Veer voor een vast contactpersoon in Groningen, bij verloskundigenpraktijk Verloskees. ,,Zij werkt samen met het UMCG. Maar zij mag nu niet meer naar binnen.’’ Verplegend personeel dat normaal gesproken veel op pad moet, mag het ziekenhuis niet meer in om besmettingsrisico’s te verkleinen. Er staat een poliklinisch team klaar om bevallingen uit te voeren. ,,De verloskundige doet alleen nog de tussentijdse controles.’’

Alleen als de nood aan de man komt, en een bevalling in het ziekenhuis zou helemaal niet meer mogelijk zijn, dan kan haar verloskundige haar toch bijstaan. ,,Dan komt ze hier, in Appelscha.’’

Zo snel mogelijk naar huis

Als hun baby er eenmaal is, willen Soepboer en haar vriend zo snel mogelijk weer naar huis. ,,We hebben vlak voor ons vertrek ons huis nog verbouwd, zoals veel stellen in verwachting dat doen. We hebben nog maar anderhalve week in ons ‘nieuwe’ huis gewoond, voor we van het eiland gingen.’’ Tot het laatst bleef Soepboer werken: workshops geven en in haar winkel staan. ,,Als ik iemand hoorde kuchen, had ik wel meteen zoiets van: ‘waar ben je geweest?’ Je weet immers niet of iemand carnaval heeft gevierd of op wintersport is geweest...’’

Overigens weet ze als jonge moeder ook niet wie haar komt bijstaan. ,,Je belt zodra het kindje er is, en dan hoor je wie je kraamhulp wordt. We weten dus niet of die een week naar het eiland kan komen, of dat die elke dag weer naar huis wil. In dat laatste geval: er gaan nou maar twee boten per dag.’’

Kraamhulp en huisarts

Zelf is ze op Schier geboren, net als haar twee jongere broers. ,,Toen kon dat nog, en was er kraamhulp op het eiland en een huisarts die de bevalling kon doen.’’ Alle dilemma’s maken haar soms onzeker. ,,Het is sowieso al spannend. Ik heb geen referenties... Iedereen zegt dat het wel goed komt, maar dit is mijn eerste kindje. Alles loopt soepel en ik geloof in de kracht van de natuur, maar alle onzekerheid geeft toch stress.’’ Ze weet het soms even niet. ,,Gelukkig is Wannes heel rustig.’’