Reünie zorgt voor een lach en een traan

Waskemeer - Oud leerlingen, oud medewerkers en vrijwilligers van de voormalige Meester van Hasseltschool in Waskemeer troffen elkaar zondagmiddag in dorpshuis ’t Ald Leger.

De organisatie was in handen van een commissie, bestaande uit Femke Post, Willem Eising, Vanessa Klein, Wietse Jan Beijert en Marcel Eising. Het initiatief van de bijeenkomst lag bij Femke Post en Willem Eising, die twintig jaar directeur van de basisschool was. Bij een ontmoeting in de sportschool ontstond driekwart jaar geleden spontaan het idee een reünie te organiseren. Dat idee was niet aan dovemansoren gericht. Via aankondigingen op Facebook, in de Nieuwe Ooststellingwerver en de dorpskrant van Waskemeer en Haulerwijk werden belangstellenden gezocht. Mond-tot-mond-reclame deed de rest. Liefst 110 belangstellenden kwamen zondag langs om herinneringen op te halen.

Texas

Er was een grote variëteit in de leeftijden. De oudsten waren 89 jaar, de jongsten waren twintigers. De reünisten kwamen vooral uit Friesland, maar ook een aantal uit andere delen van het land. Oud leerlinge Jantsje van der Weide was uit het Amerikaanse Texas overgekomen. ‘Ze wilde het eerst combineren met een beurs in Duitsland’, vertelt Marcel Eising, zoon van de oud-schooldirecteur. ‘Die beurs ging echter niet door. Ze maakte de reis dus speciaal voor de reunie.’

De school kreeg in 1953 haar naam als eerbetoon aan hoofdmeester Simon van Hasselt. Hij was van 1932 tot 28 februari 1941 werkzaam aan de school. Toen werd hij door de Duitse bezetter opgepakt. Eerst werd hij verplicht te werken aan de Joodse school in Groningen, waarna hij een jaar later werd afgevoerd naar Auschwitz en daar vervolgens werd omgebracht.

Leerlingenkrimp

De school bestaat al ruim 200 jaar. In een artikel van de Fryske Akademy wordt beschreven dat er in 1781 al een school in Haulerwijk Beneden stond, het latere Waskemeer. In 1971 leek de school door te weinig leerlingen de deuren te moeten sluiten, maar klom toen alsnog uit het dal. Vervolgens groeide de school tot boven de 60 kinderen. Op 8 juli 2016 werd de school als gevolg van een leerlingenkrimp definitief opgeheven. De sluiting kwam zondagmiddag nog wel even ter sprake, maar de aanwezigen hadden meer aandacht voor elkaar, de verhalen, herinneringen en de meegebrachte foto’s.

Fotoboeken

De anekdotes waren niet van de lucht. Er werd veel gelachen, maar ook getreurd, want het leven na de schoolperiode heeft hier en daar diepe sporen achter gelaten. Eising: ‘Er was geen uitgebreid programma. Mensen hadden uit zichzelf fotoboeken meegenomen. Er waren mooie, maar ook trieste verhalen. Er is in de periode na de schooltijd natuurlijk een boel gebeurd.’ Eising (36) kwam op de reünie menig oud klasgenoot tegen. ‘Je praat toch veel met mensen die je kent van school. Het mooie is dat er veel bezoekers waren die nog in Waskemeer wonen. Het is een kleine gemeenschap.’

Hoewel de eerste deelnemers al om 14.00 uur het dorpshuis binnendruppelden, moesten de laatsten er om 20.00 uur met zachte hand worden uitgestuurd. Lang niet iedereen was toen al uitgepraat. Eising: ‘Veel mensen bleven tot na het eten. Het dorpshuis zorgde voor soep met een broodje.’

Spontane actie

De bijeenkomst is wellicht een opmaat tot een volgende reünie over enkele jaren. ‘Op Facebook vroegen mensen die zondag niet zijn geweest, of er volgend jaar weer een reünie komt’, zegt Eising lachend. ‘Deze reünie was een spontane actie. We zijn ontzettend blij met het resultaat, maar er zijn nog geen plannen voor een volgende reünie. Wie weet komt het nog een keer.’