Overpeinzing
Door de Stellingwerver kerkgemeenschap

Bouwen met vertrouwen

Even terugkijken op de Europese verkiezingsuitslag. Je zou bijna vergeten hoe bijzonder dat is.

Dertig jaar geleden liepen Russische troepen nog met hun lange laarzen in menig Middeneuropees land te paraderen. Nu was de 'spitskandidaat' voor de Europese conservatieven een Tsjech. Het kan verkeren.

In ons land een verrassende uitslag: een geval van 'twee honden (Rutte/Baudet) vechten om een been'; maar ome Frans loopt er mee heen. Niet zo ingewikkeld te verklaren: iemand die je kent staat je immers nader dan een onbekende. Blijkbaar wekte zijn functioneren de afgelopen jaren vertrouwen. En vertrouwen is het cement tussen de stenen. Waar het ontbreekt kun je bouwen wat je wilt, maar dan 'houdt' het niet. Precies daar wringt het ook in onze Europese Gemeenschap.

Bouwen aan vertrouwen dus. En dat is ingewikkeld – want democratie is in veel lidstaten niet iets wat men van vroeger uit kent. Zo'n verleden schudt je niet zomaar van je af. Zoals het in ons land ook lang duurde, voordat mannen en vrouwen volstrekt gelijkwaardig waren.

Daar komt nog iets bij: in Midden-Europa heeft men zowel voor als na de oorlog deel uitgemaakt van grote overkoepelende rijken, waarin je als klein volk je plaats moest kennen. Dat leidde tot een onderhuids Calimero-gevoel: “want hij is groot en ik is klein, en dat is niet eerlijk, oh nee...” Maar wie te klein van zichzelf denkt, blaast al gauw hoog van de toren. Daar kun je zomaar van schrikken. Ook dat wekt geen vertrouwen.

Is dit nu een stukje van een dominee? Tja, ook in de kerk moest (en moet) men het altijd weer bevechten op zichzelf: wat ons bindt en niet scheidt, in plaats van vasthouden aan je eigen gelijk en eigen wegen gaan. Zo ontstonden er door de tijd heen gemeenschappelijke momenten. Die leidden zelfs tot vormen en bewoordingen, waarin we elkaar tot op deze dag herkennen, hoe verschillend christenen verder ook kunnen zijn.

Als dat in de kerk al kan – met vallen en opstaan overigens – dan in de wereld toch ook zeker? Of bent u liever vreemden voor elkaar? Vrede of onvrede kan daar van afhangen...

ds. Jan Kortleve, Protestanse Gemeente Oosterwolde