Het moderne leven
Door Misja Boonzaayer

Dus… een Afrikaans model

Ik en mijn kinderen raken altijd een beetje in paniek van vrije tijd. Omdat we dan zo veel kunnen doen. Zó veel, dat we de dag helemaal vol plannen met potentiële activiteiten, uitjes en bezoekjes. Maar – en nou introduceer ik direct een van de hoofdrol-problemen – we zijn niet zo goed in vroeg opstaan.

 En áls we dan opgestaan zijn, dan zijn we niet zo goed in snel en vlot tot resultaten komen. Dan moeten we eerst wakker worden met (respectievelijk ik, puber, dochter, zoon) koffie, weer heel even slapen, een filmpje en 100 filmpjes. Om onszelf vervolgens een soort van aan te kleden, maar eerst drie keer net niet. Om organisch langs elkaar heen te ontbijten. En om tot slot tot de conclusie te komen dat het al 12 uur is geweest, en dat we misschien een of twee van onze activiteiten niet meer gaan redden vandaag.

Zo hobbelen we over het algemeen de vakanties door. Wat in een simpele voorjaars- of meivakantie nog te doen is. Maar de zomervakantie, dat is een ander verhaal. De zomervakantie is namelijk een soort van Sahara van vrije tijd voor de kinderen, terwijl meneer Boonzaayer en ik precíes genoeg vrije dagen hebben om volledig langs elkaar heen de kinderen elk 3 weken op te vangen. Maar dan kunnen we dus niet meer samen op vakantie. Ook niet in de voorjaars-, mei-, herfst- of kerstvakantie.

Dus terwijl de kinderen moe worden van het relaxen, puzzelen meneer Boonzaayer en ik de zomervakantieplanning in elkaar. Want als we nou eens drie weken weg gaan, dan hoeven we nog maar drie weken opvang. Voor twee dagen in de week. Terwijl ik eigenlijk minstens drie in de week werk. Dus als we dan hier en daar een halve dag thuis werken, en we halen af en toe ’s avonds wat in, dan hebben we precies genoeg uren bij elkaar gepuzzeld om de zomervakantie tot een goed einde te brengen. Voldaan, maar oh zo moe.

En als het écht niet lukt, dan vragen we onze oppas uit Zuid-Afrika voor een paar extra dagen. In Zuid-Afrika hebben ze trouwens vier weken zomervakantie. En dat is inclusief kerst. Precies genoeg om uit te slapen, wat activiteiten te ondernemen en familie te bezoeken. En daarna – hup – het vaste ritme weer in.

Ik stel voor dat we hier volgens Afrikaans model gaan werken. Dan beloof ik dat ik in de voorjaarsvakantie elke dag vroeg opsta.