Het moderne leven
Door Misja Boonzaayer

Dus… doe es lief

Als gezin zijn wij natuurlijk een geoliede machine die staat als een huis. Of fabriek, beter gezegd. Meneer Boonzaayer ontfermt zich over de vuilnisbakken, ik ontferm me over het avondeten en de kinderen zitten zichzelf en elkaar dwars, en helpen in principe hooguit mee met een minimale inspanning, met begeleidende teksten als ‘jahaaaa’ of ‘doewikzowel’.

En terwijl meneer Boonzaayer gelijktijdig de was ophangt en het oud papier aan de weg zet, en ik al roerend door de aardappelpuree de schooltassen alvast klaarzet voor het paasontbijt (kak, de eieren moeten nog gevuld worden), hoor ik de eerste ontluikende woorden voor een stevige ruzie tussen minstens twee van de drie kinderen.

Dus zet ik alvast wat tekst klaar uit de bak ‘doe lief’. Zonder naar de inhoud van de ruzie te luisteren zet ik mijn ‘jongens, praat eens aardig tegen elkaar’ in. Bij de eerste uitroep van pijn is de ‘denk erom, niet aan elkaar zitten’ aan de beurt. Totdat ik uiteindelijk toekom aan de joker: de keuken verlaten, ze beiden recht in de ogen kijken en zeggen dat we lief voor elkaar moeten zijn, omdat we een team zijn.

Bam. Een team. Het is mijn nieuwste aanpak: ze aanspreken op de som van alle bijdragen aan het geheel. Als één iemand boos doet, of te laat komt, of niet meehelpt, hebben we daar allemaal last van.

Het werkt natuurlijk voor geen meter. Want we zijn net de grote boze buitenwereld, als gezin. Daar doen mensen ook lelijk tegen elkaar en ook daar is niets aan te doen. Als Linda de Mol op televisie vertelt over een steengoede actie voor een goed doel, dan luistert ook de helft niet naar de inhoud. Zij halen hun teksten alleen uit een heel andere kaartenbak. Geen ‘jongens praat eens aardig tegen elkaar’, maar ‘wat zit haar haar stom’. En dan kies ik hier voor de sfeer het minst onaardige voorbeeld.

Om dan goed gehoord te worden, moet het natuurlijk online worden gezet. Ergens in het hoofd is er een hersencel die het een goed idee vindt om zoiets op Twitter te zetten. De digitale manier om te slaan, zeg maar.

Tegen al die mensen zou ik graag willen zeggen: doe lief tegen elkaar. We zijn een team. We hebben elkaar nodig. En dat goede doel waar ze over sprak, dat is voor onze kinderen. Dus als één iemand zich daarvoor inzet op televisie, dan helpen we mee. En dat mag je dan op Twitter zetten.