Het moderne leven
Door Misja Boonzaayer

Dus… speciale dieetwensen

Het seizoen is weer begonnen. Het seizoen waarin weer pijnlijk duidelijk wordt dat mijn winterjas minder dik is dan waar ik op hoopte toen ik hem uittrok. Dat het deels mijn jas was die me warm hield, maar ook mijn eigen, persoonlijke isolatie.

En daar moet wat aan gebeuren. Echt. Hoognodig. Nog vóór ik in bikini moet. Met gezwinde spoed. Eerlijk gezegd was ik daar ver voor de kerst al mee bezig. Toen riep ik al dat ‘we echt gaan lijnen, in het nieuwe jaar’. Ja, ‘we’ ja. Ik vind lijnen namelijk nogal een takkeklus, dus ik sleur meneer Boonzaayer er gewoon ongewenst en ongevraagd bij. Want samen uit, samen thuis. Gedeelde smart is halve smart. Enfin. We zouden gaan lijnen, in het nieuwe jaar.

Maar dat nieuwe jaar, dat begrip is net zo rekbaar als mijn buikwand inmiddels, dus 1 januari werd daarom al snel ‘zodra de kinderen weer naar school gaan’. En dat werd na de voorjaarsvakantie. Na de verjaardagen. Na na.

Want het is altijd wat. En zeker altijd wat lekkers. Een netwerkbijeenkomst waarbij je al tapas makend aan je netwerk kunt werken, bijvoorbeeld. En aan je spierballen, want ik was souschef aioli maken en dat is hard werken met een garde. Zo hard, dat daar minstens zoveel calorieën mee zijn verbrand dat ik gerust een stokbroodje met het resultaat kan nemen. Of twee. Of meerdere.

Ik had natuurlijk kunnen aangeven dat ik eigenlijk helemaal niet in de sectie aioli maken terecht mag komen. Omdat ik namelijk een groot deel van mijzelf probeer te verliezen. Dat had ik kunnen doen met de joker die ‘speciale dieetwensen’ heet.

Want die bestaan, speciale dieetwensen. Dat zijn dus – even for the record – geen gewone dieetwensen. Nee nee nee, dat zijn speciále dieetwensen. Die zijn speciaal, maar je weet nooit zeker of je ze krijgt. Het blijven wensen, tenslotte. Verlangens.

En dieetwensen heb ik wel. Doe mij maar een dieet waarbij ik bij de bereiding van het eten voldoende calorieën verbrand om alles op te mogen eten. Opschalend naar hoeveelheid. Nee nee nee, doe mij maar een dieet, waarbij alle geconsumeerde producten worden genivelleerd naar de ideale hoeveelheid calorieën per dag. Dat ik gewoon die hele bak aioli kan leeglikken, met een strakke buik, liggend op het strand, in mijn bikini.

Wensen mag altijd, toch?